DJI Romo P

Eerder dit jaar heeft de fabrikant van slimme huizen Dreame een persbericht afgerond met een aankondiging dat ze binnenkort een televisie willen lanceren. Een televisie. Van een fabrikant waarvan de belangrijkste prestaties gebaseerd zijn op stofzuigerzakken, dweilpads en LIDAR-sensoren.

DJI, de fabrikant die de dronemarkt vrijwel heeft veroverd, zowel voor amateurs als semi-professionals zoals ik, heeft nu een robotstofzuiger gelanceerd. Deze twee onderwerpen zijn op zijn zachtst gezegd met elkaar verbonden en getuigen ervan dat deze Chinese fabrikanten simpelweg weigeren zich te beperken tot het hokje dat voor hen is ontworpen. Je zou het misschien onzin vinden en zeggen: "blijf bij wat je kent," en ik ben geneigd het daarmee eens te zijn. Maar tegelijkertijd straalt DJI 's Romo P zoveel vertrouwen uit dat, hoewel dit specifieke model moeilijk aan te bevelen is, net als de eerste televisie van Dreame waarschijnlijk zal zijn, ik enorm blij ben dat ze het proberen.

Oké, wat kan DJI Romo P, het duurste van de drie modellen die de Romo serie vormen, doen? Allereerst, en dit is iets wat je niet kunt meten op een cynische lijst van specificaties, is ontwerp. Waar DJI vasthoudt aan een vrij sober, zo niet ronduit anoniem ontwerpprofiel voor zijn cameraapparatuur, lijkt de Romo P ontworpen door... Nou, Nothing. Ik zeg dat omdat de hele basis, en de stofzuiger zelf, transparant is. Maar niet alleen dat, alles zit ook onder de koelmotorkap, dus het is interessant om te bekijken. Ik vind het geweldig, geef ik toe, maar toen ik enthousiast Romo P aan mijn betere helft liet zien, was ze niet bepaald onder de indruk en vond ze dat robotstofzuigers en hun basisstations zo subtiel mogelijk moesten zijn.

Met betrekking tot de bovengenoemde specificaties is er goed en slecht nieuws. Romo P levert 25.000Pa zuigkracht - een record voor ons, waarmee het Dreame X50 Ultra 's 20.000Pa overtreft. Maakt dit verschil voor de daadwerkelijke functionaliteit? Daar komen we nog op terug, maar het wordt meteen ingewikkelder als we bijvoorbeeld kijken naar hoe hoge deurkozijnen de Romo P kunnen onderhandelen. De eerder genoemde X50 Ultra kan een volle 60 millimeter aan omdat de wielen op een soort stelten zijn gemonteerd die verlengd kunnen worden om de eenheid meer speling te geven. Ter vergelijking: Romo P kan slechts 25 millimeter aan, waarmee het achterblijft bij de meeste concurrerende vlaggenschepen.

Gelukkig zijn er geen onaangename verrassingen meer van dit soort te vinden, maar omgekeerd is er hier geen centrale, innovatieve gimmick. Hij kan noch trappen beklimmen, verticaal tillen of iets anders. Ik zeg niet dat dit absoluut noodzakelijk is, en met een watertank van 164 milliliter aan boord, minder geluid dan de meeste concurrenten en het eerder genoemde wilde ontwerpprofiel, zijn er redenen om een Romo P te kopen.

Maar aan de andere kant? Dit Romo P kost ongeveer £1.300. Dat is veel geld, en aangezien de X50 Ultra al enige tijd op de markt is, is deze te vinden voor minder dan £1.000, net als Roborock 's Saros 10. Zelfs de Saros Z70 met ingebouwde robotarm is voor minder beschikbaar. DJI stormt de markt binnen met het duurste topmodel ooit, en hoewel de zuigkracht hoog is, is het niet meteen duidelijk waarom men dacht dat deze prijs bijzonder gunstige vergelijkingen zou uitlokken.

Dat gezegd hebbende, dit is een echt solide robotstofzuiger. De hogere zuigkracht is eigenlijk merkbaar bij hardnekkiger vuil, en vooral het zelfreinigende dockingstation lijkt na 30-40 vloerwasbeurten in dit kat-en-kind-huis bijna fonkelend te zijn, waar het altijd lijkt op Ragnarok na een dag vol avonturen. Ik heb ook gemerkt dat DJI 's effectieve gebruik van LiDAR-sensoren deze keer beter werkt voor zuiniger navigatie. De Romo P beweegt soepel op een manier die zijn concurrenten simpelweg niet kunnen evenaren, en de handige app kan zelfs de kleinste objecten detecteren, zoals onze tv-kabel (die, door een Pedestal, een enkele verlengsnoer op de vloer heeft die andere robotstofzuigers constant proberen door te slikken), en de ruisonderdrukking is voor ons eigenlijk merkbaar, die het meestal direct na het slapen gaan runnen.

Dus het is niet helemaal belachelijk, en het is duidelijk dat DJI hier iets op zijn hart heeft, hopelijk gecombineerd met meer innovatie nu ze een voet aan de grond hebben gekregen in een nieuwe industrie. Op dit moment is de Romo P iets te duur om volledig aan te bevelen, vooral omdat de belangrijkste concurrenten tegen aanzienlijk lagere prijzen worden aangeboden, zonder dat je merkbaar meer voor je geld krijgt. Maar dat betekent niet dat de Romo P een ramp is, want dat is allesbehalve zo, en ik kijk er persoonlijk naar uit om DJI opnieuw te proberen.