Eerste indrukken van Octopath Traveler 0: Veel welkome veranderingen voor een release die je je eigen avontuur laat beleven

"Kies je eigen avontuur". Ik herinner me die boekenreeks van toen ik een kind was. Een paar jaar later stelden videogames ons in staat om die fantasie verder te leven dan papier, en gaven ze ons enkele van de beste verhalen ooit gemaakt. Omdat ik zo'n fan ben van een goed verhaal, is het niet meer dan normaal dat het RPG-genre (en JRPG, wat dat betreft) een van mijn favorieten is, omdat je hiermee eindeloze uren kunt doorbrengen met personages van wie je gaat houden alsof het echte mensen zijn. Ik hou echt van de Octopath Traveler -serie omdat het me niet per se dwingt om slechts één van de hoofdpersonages te kiezen en de anderen buiten beschouwing te laten, maar het zorgde ervoor dat ik al zijn verhalen min of meer tegelijkertijd beleefde. Nou, dat zal nu volledig veranderen, maar niet ten kwade.

Octopath Traveler 0 is meer dan alleen een prequel die gebruik maakt van een verhalende leegte in de wereld van Orsterra, vele eeuwen voor de gebeurtenissen in de vorige twee afleveringen. Het is ook een leeg canvas waarop we de legendes kunnen smeden waarop zijn wereld is gebouwd, en die ons in staat zal stellen dit naar believen te doen. Want ja, in deze titel kunnen we eindelijk onze eigen held of heldin creëren en ze de focus in hun vaardigheden geven zoals we willen. Hoewel ik in mijn geval een personage moest uitproberen dat al door Square Enix was voorbereid voor de testsessie tijdens Gamescom, konden we vooraf een videopresentatie zien waarin we de vele mogelijkheden te zien kregen die deze character creator biedt. En dit is niet de belangrijkste nieuwigheid van het spel.

Eigenlijk heb ik nog steeds mijn twijfels over de vraag of Octopath Traveler 0 een pure JRPG is, of dat het stedenbouwers nabootst door concepten te hybridiseren. Want in OT0 moeten we ook een stad bouwen en verbeteren, maar ook waardige (en nuttige, voor de doeleinden van onze heldengroep) inwoners aantrekken om te gedijen en op avontuur te gaan. Er zijn meer dan 40 kandidaat-personages om deel te nemen aan onze groep van 8 (de ene je hoofdrolspeler, de andere 7 jouw keuze) en dat creëert ook een nieuwe laag van avontuurlijke aanpassingen.

Je kunt groepen maken met verschillende personages van hetzelfde type (zoals verschillende magiërs, dansers of jagers, bijvoorbeeld) en proberen met hen vooruit te komen, of je kunt op zoek gaan naar een meer gebalanceerde oplossing zoals in de vorige spellen. Er is geen goed antwoord op hoe dit te doen, maar het is de moeite waard om mogelijkheden uit te proberen, daarom hebben de eerste schattingen van het ontwikkelingsteam het al over meer dan 100 uur gameplay.

Naast de nieuwigheden met betrekking tot de wederopbouw van het dorp en de samenstelling van de partij van onze keuze en de creatie van een hoofdpersonage, is het pad vervaagd in de demo, maar we hadden ook een flinke dosis gevechten. Net als in de eerste twee Octopath Traveler spellen, is het hier de bedoeling om de vijand te breken, hem weerloos te laten tegen de aanvallen van de partij, totdat hij is verslagen. Om dit te doen, moet je een van de vele varianten proberen, zowel wapenaanvallen als elementaire magie, totdat je de juiste combinatie vindt om te winnen.

Het probleem was, althans voor degenen onder ons die aanwezig waren bij de Gamescom-testsessie, dat de confrontatie waaraan we werden blootgesteld onevenredig moeilijk was. Ik zeg niet dat het moeilijk was of niet, het is gewoon dat vrijwel niemand van ons de strijd heeft overleefd, waar we eerst tegenover twee grote hagediskrijgers stonden, en daarna onmiddellijk gevolgd door een ander gevecht met de hagediskoning en twee andere handlangers. Ik heb alles geprobeerd wat ik kon, breuk veroorzaken en gebruik maken van zoveel mogelijk verbruiksartikelen en items, maar uiteindelijk bezweek ik twee keer voor de uitdaging, en toen was de testtijd voorbij. Op dit moment weet ik niet of deze confrontatie representatief is voor wat we kunnen verwachten in termen van moeilijkheidsgraad in Octopath Traveler 0, maar het lijkt erop dat er veel nivellering zal zijn.

Tot slot is het vermeldenswaard dat Square Enix doorgaat met het verfijnen van zijn HD-2D-engine om ons steeds mooiere omgevingen en animaties te laten zien, iets wat me al was opgevallen in de vorige sessie toen ik Dragon Quest I & II HD-2D Remake speelde. De Octopath -franchise was degene die deze stijl van graphics begon, en het voelt nog steeds als de belangrijkste vaandeldrager. Octopath Traveler 0 is nog een paar maanden verwijderd, maar het is duidelijk dat JRPG-fans een behoorlijk vermakelijk einde van het jaar tegemoet gaan.