Forestrike

De nieuwste release van Skeleton Crew Studio, Forestrike, trok meteen mijn aandacht met zijn stijlvolle retro-esthetiek. Toch blijkt het al snel meer te zijn dan zomaar een pixel-brawler, wat de verwachtingen nog hoger maakt.

Het verhaal zet het toneel neer: de keizer van de oude landen is onder invloed van een sinistere admiraal gevallen, waardoor het rijk in gevaar is. Om zijn heerser en vaderland te redden, waagt de jonge vechtsporter Yu zich in gevaar, alleen gewapend met de lessen van zijn meesters, en leert al snel dat vuisten alleen hem niet naar de overwinning kunnen brengen.

Forestrike legt veel nadruk op verhaal en karakterontwikkeling. De dialogen ontvouwen zich via tekstballonnen, maar deze uitwisselingen leiden vaak uit in saaie warrelingen. Je zult verlangen naar actie terwijl je door eindeloze meesterlijke overdenkingen en vaardigheidsmenu's klikt. Het voelt alsof het spel zijn sappigste element, het gevecht, inhoudt.

De kern van de gameplay speelt zich af in zijaanzicht, enkelschermige arena's. Elke ontmoeting zet Yu tegenover een willekeurige verzameling vijanden, en als je ze uitschakelt, ontgrendelt je het volgende gevecht totdat de kaart eindigt in een baasgevecht. Beweging is lateraal en het gevecht beperkt tot vier actieknoppen: basisaanval, zware slag, ontwijken en itemgebruik. Naarmate Yu vordert, leert hij nieuwe technieken, maar er worden geen extra knoppen toegevoegd; in plaats daarvan wisselen spelers vaardigheden in en uit om bij hun favoriete vechtstijl te passen.

Als rogueliet komt Forestrike met een bewust straffende moeilijkheidscurve. Alle illusies van kungfu-beheersing vallen snel uiteen naarmate je keer op keer wordt verslagen. Toch ligt hier de haak van het spel, gesuggereerd door de titel: Yu heeft het vermogen om gevechten te voorzien, wat zich manifesteert als een "oefenmodus." Deze oefengevechten lijken op echte ontmoetingen, maar kunnen eindeloos opnieuw worden gespeeld, ongeacht de uitkomst. Het is een slimme manier om scenario's urenlang te oefenen als je dat wilt. Winnen in de training garandeert geen succes in het daadwerkelijke gevecht, maar het geeft je wel een eerlijke kans. Verliezen in echt gevecht zet je terug naar het beginpunt, al ben je nu gewapend met de vaardigheden die je onderweg hebt opgedaan.

Overwinningen leveren munten op, die je kunt uitgeven in herbergen verspreid over de reis voor hulp en verzamelobjecten. Yu krijgt ook nieuwe vaardigheden van zijn meesters, zoals het starten van gevechten met een extra schildpunt of het verkrijgen van bonusenergie door ongewapende vijanden met een wapen te verslaan. Spelers kunnen kiezen welke vaardigheden ze meenemen, maar het menusysteem voelt onnodig ingewikkeld aan. Ik had vaak moeite om de logica achter het kopen, upgraden of wisselen van vaardigheden te begrijpen, en het spel legde het nooit duidelijk genoeg uit te midden van al het gepraat.

Visueel gezien is Forestrike een triomf. De sfeervolle pixelkunst straalt warme retrocharme uit, met gelaagde parallaxachtergronden die diepte toevoegen en effecten zoals rook en regen die het organische gevoel van de wereld versterken. De personages zijn gestyled naar klassieke kungfu-cinema, en animaties leggen vechtsportbewegingen met authentieke flair vast. Kleine details, zoals close-ups van Yu's ogen voor de strijd, onthullen de smaak en genegenheid van de ontwikkelaars voor kungfufilms. De dialoogportretten zijn met de hand getekend, wat naadloos aansluit bij de uitstraling van het spel en de personages persoonlijkheid en aanwezigheid geeft. Op de Switch OLED draait het spel zo soepel als een kungfu-meester die straatcriminelen uitschakelt, met nauwelijks merkbare laadtijden.

Omdat de dialogen alleen tekst bevatten, is stemwerk beperkt tot vijandelijke grommen en het gegiechel van excentrieke meesters. Geluidseffecten zijn overdreven op een stripboekachtige manier, wat perfect aansluit bij de toon van het spel. De soundtrack, percussieve ritmes en houtblazersmelodieën voegen sfeer toe en versterken zowel de vechtsportactie als de luchtige avontuurlijke sfeer van oude landen.

Forestrike laat een gemengde indruk achter. De prachtige visuals, sterke sfeer en intrigerende gevechtsmechanieken struikelen over pretentieuze moeilijkheidsgraad, uitgerekte dialogen en onduidelijke vaardigheidsbeheer. Zelfs de unieke hook is niet zo baanbrekend als het op het eerste gezicht lijkt. Beginnen met het spel vereist geduld en aanpassing, en de lengte kan ontmoedigend aanvoelen. Toch is de speelse kungfu-geest onmiskenbaar.