Gamereactor NL. Bekijk de laatste video game trailers, en interviews van de grootste gaming beurzen ter wereld. Gamereactor gebruikt cookies om te verzekeren dat we je de beste browse-ervaring op onze website bieden. Als je verdergaat, nemen we aan dat je tevreden bent met ons cookiesbeleid.

Nederlands
Gamereactor
artikelen
Mind Scanners

Gezond of ziek? Mind Scanners confronteert u met de dilemma's van psychiatrische behandelingen

Een bezoek aan een verlaten psychiatrisch ziekenhuis inspireerde het cyberpunkspel Mind Scanners. We bezochten de ontwikkelaars van The Outer Zone om meer te weten te komen over hoe ze omgaan met het gevoelige onderwerp geestelijke gezondheid.

Sinds Grand Theft Auto en Mortal Kombat in de jaren 1990 een morele paniek creëerden met hun gewelddadige en oneerbiedige stijl, is de relatie tussen games en geestelijke gezondheid vaak besproken. Toch is het pas in de laatste paar jaar dat games zelf het onderwerp in hun verhalen zijn gaan behandelen.

Mind Scanners van de Deense studio The Outer Zone speelt zich af in een donkere en sombere toekomst met cyberpunk esthetiek en een druipende synthesizer soundtrack. Desondanks is het niet jouw taak om met laserpistolen te schieten of computerterminals te hacken zoals gebruikelijk is voor het genre. In plaats daarvan moet je psychische stoornissen diagnosticeren en behandelen.

"De inspiratie kwam van een bezoek in 2015 of daar aan een inmiddels gesloten psychiatrisch ziekenhuis in Gent", onthult de oprichter van The Outer Zone, Malte Burup. "Het ziekenhuis was veranderd in een museum [Dr Guislain Museum], en ik was meteen gefascineerd door al deze bizarre methoden die vroeger werden gebruikt om mensen te behandelen. Methoden die bijna puur giswerk lijken te zijn."

Het tot nadenken stemmende inzicht in de 19e-eeuwse psychiatrie, die vaak weinig rekening hield met het werkelijke welzijn van de patiënt, deed de grafisch opgeleide spelontwerper nadenken of de ervaring op de een of andere manier in een spel kon worden omgezet. Nadat hij in 2016 het interactieve kinderboek Sofus and the Moon Machine had uitgebracht, werkte hij samen met programmeur Rasmus Mølck Nilsson en begon hij met de ontwikkeling van Mind Scanners. Een spel waarbij je zelf mag experimenteren met de "alternatieve" mentale behandeling.

"Door als psychiater te spelen, voel je als speler de gevolgen van de ethische dilemma's waar de psychiatrie voor staat en reflecteer je op de uitdagingen die zich zullen voordoen", legt Burup uit.

Dit is een ad:
Mind Scanners
De man die je onderzoekt, heeft draden aan zijn gezicht bevestigd. Op het scherm voor je pulseren rare symbolen, die er bijna uitzien als labyrintische QR-codes. Is de patiënt krankzinnig? Of gezond? Het is aan jou om te beslissen. Met een enkele druk op de knop.

De ontwikkelaars van The Outer Zone proberen niet te verbergen dat ze geïnspireerd zijn door Papers, Please. De indiehit uit 2012 plaatste je in de schoenen van een overwerkte grenswacht in een fictief Oostblokland. Door documenten zoals paspoorten en inreisvergunningen te vergelijken, moest u uiteindelijk beslissen over het lot van mensen - zou de burger in kwestie de grens mogen oversteken of de toegang worden geweigerd?

In veel opzichten doet Mind Scanners denken aan het bronmateriaal. Met het voor de hand liggende verschil dat het Deense spel zich in de toekomst afspeelt, en de speler, in plaats van te beoordelen of een persoon een gezagsgetrouwe burger of een spion is, moet beslissen of hij lijdt aan een mentale aandoening. En de dilemma's van het spel stoppen hier niet, want je bent niet alleen belast met het diagnosticeren van je patiënten. Je moet ze ook genezen.

De psychiatrische behandelingen worden gemaakt met behulp van futuristische machines, elk verbonden met een specifiek minispel. U kunt een futuristische bril gebruiken om symbolen in de ogen van de patiënt te decoderen. Of je bestookt hun oren met een soort ritmische morsecode, die je moet ontcijferen. In veel gevallen zijn de behandelingen waarschijnlijk krankzinniger dan de patiënten. Iets uit het bezoek aan het psychiatrisch ziekenhuis, onthult Burup:

Dit is een ad:

"In het Belgische museum stonden overal rare apparaten. Ik liep rond en dacht 'wat moeten die knoppen op deze rare machine uit 1905 in godsnaam doen?' Bijvoorbeeld een soort piano waar je vijf katten liet miauwen door doornen of spijkers in hun poten te stoppen, en blijkbaar moest dat iets genezen. Het was heel raar, en ik wilde die dimensie erbij betrekken. Het was niet de bedoeling dat je alleen maar door een rapport bladerde.'

Oorspronkelijk had ik Mind Scanners in het verleden voor ogen. Maar dat zou niet werken, want als speler zou je gewoon denken dat je een soort martelsimulator speelt.

Dankzij de minigames kan Mind Scanners al snel een hectische ervaring worden. Je hebt slechts 200 seconden per dag om je taak te volbrengen, en tijdens behandelingen tikt de klok constant terwijl verwarrende symbolen ronddansen op de futuristische diagnostische apparatuur. Alsof dit nog niet genoeg is, moet je ook het stressniveau van je patiënten in evenwicht brengen. Uw apparatuur is op geen enkele manier zachtaardig en als u de patiënt te veel duwt, kunnen ze uiteindelijk een psychose krijgen en hun persoonlijkheid verliezen.

"Tijdsbeperkingen zijn zelden iets dat je in het spelontwerp opneemt, omdat het vaak leidt tot onnodige stress", legt Burup uit. "Maar we wilden dat gevoel van stress. Je zult onvermijdelijk fouten maken, menselijke fouten, en het zal de mensen in de spelwereld beïnvloeden. Je tijd wordt dan een soort hulpbron. En dat is ook wat we zien in de echte zorgsector. Medewerkers staan onder druk voor tijd en middelen, en dat leidt tot fouten.'

Mind Scanners
Mind Scanners won de prijs voor Best Narrative bij de Danish Game Awards in 2022.

Hoewel de arbeidsomstandigheden voor psychiaters en geestelijk personeel de afgelopen jaren zwaar zijn besproken, is er helaas niet veel aan te doen in het sombere universum van Mind Scanners. Omdat je werkt voor een totalitaire stadstaat genaamd The Structure kun je niet veel doen om je werkomstandigheden te verbeteren. Vooral omdat ze je dochter gijzelen in een psychiatrische kliniek. Wat je wel kunt doen, is het systeem van binnenuit infiltreren. Misschien met de hulp van de mysterieuze ondergrondse organisatie die bekend staat als Moonrise. Of je kunt je werk naar behoren doen en hopen dat de autoriteiten je zullen belonen.

Hoe het verhaal gaat, is helemaal aan jou. Mind Scanners heeft verschillende eindes en reageert niet alleen op je keuzes tijdens het verhaal, maar ook op het resultaat van je behandelingen. The Outer Zone koos de structuur, zodat je keuzes als consequent aanvoelden. Het zou moeten uitmaken of u uw patiënten hebt mishandeld of niet. Maar de open narratieve structuur bleek ook een grote uitdaging voor de kleine ontwikkelaar, onthult Nilsson, die het grootste deel van de zware codering voor zijn rekening nam:

"We hadden een redelijk redelijk schema waar we ons zo'n beetje aan wisten te houden. Maar het verhaal, alle keuzes en verschillende takken, was waarschijnlijk wat uiteindelijk het meest ging in de loop van tijd en budget. We gingen vaak terug en veranderden dingen om echt dat gevoel van het spel te creëren, reagerend op hoe je de patiënten behandelt en de keuzes die je onderweg maakt."

Burup vult aan: "Je ziet misschien niet al het werk dat we hebben gedaan tijdens een enkele playthrough. Maar je voelt het wel als je speelt. Wat je ook doet, je voelt dat er een consequentie is."

Mind ScannersMind ScannersMind Scanners

Hoewel games zoals het depressieve Hellblade: Senua's Sacrifice en het angstige tienerdrama Life is Strange de weg enigszins hebben geplaveid, kan het nog steeds een enigszins gevoelig onderwerp zijn om geestelijke gezondheid om te zetten in pixels en leuke gameplay. Gamen heeft soms de gewoonte om serieuze onderwerpen te bagatelliseren. Denk bijvoorbeeld eens aan hoe oorlog wordt behandeld in games zoals Battlefield of Call of Duty. Aan de andere kant kan het je als interactief medium soms ook te dichtbij brengen voor comfort. Zoals in het eerder genoemde Papers, Please, waar je niet alleen kijkt of leest over een onmenselijke bureaucratie - je maakt er eigenlijk deel van uit.

Overwegingen als deze waren iets waar The Outer Zone lang en hard over nagedacht. "Oorspronkelijk had ik Mind Scanners in het verleden voor ogen", onthult Burup. "Maar dat zou niet werken, want het is nu algemeen bekend dat geen van de behandelingen van toen echt werkte. Als speler zou je gewoon denken: je speelt een soort martelsimulator."

De ethische aspecten beïnvloedden uiteindelijk ook de kunst en toon van het spel. "Ik wilde dat het spel in hoge resolutie zou zijn met realistische 2D-graphics. Maar ik ben een beetje weggegaan van het donkere en sombere naar iets lichter en kleurrijker met een stijl met lage resolutie. Om het gevoel te geven dat je een spelletje aan het spelen was. De duisternis is nu wat meer beperkt tot de tekst. Wat we willen doen, is wijzen op problemen op maatschappelijke schaal. We wilden niet met de vinger wijzen naar echte individuen."

Wat ik echt leuk vind aan deze studio is dat de inspiratie deels game is, deels allerlei andere dingen. Met Death Howl halen we opnieuw inspiratie uit specifieke games. Maar ook het sjamanisme, het collectieve onbewuste en vele andere ideeën.

Hierdoor lijkt Mind Scanners op het eerste gezicht misschien een oud Nintendo-spel met zijn pixelige graphics en chiptune-geïnspireerde soundtrack. Het universum is echter nog steeds erg somber en de audiovisuele kant is sterk geïnspireerd door klassieke sci-fi-film. Vooral Blade Runner, en specifiek de ingewikkelde Voight-Kampff-machine, maar ook de satirische en licht over-the-top stijl van David Cronenberg en Paul Verhoevens jaren 80-klassiekers als Videodrome en RoboCop.

"We waren erg geïnspireerd door dit soort sci-fi sociale satire", legt Burup uit, die naast het grootste deel van het schrijven ook de graphics tekende en de soundtrack componeerde. "[In die films] voelt alles een beetje nep of gameshow-achtig aan. Bijna als een videogame, eigenlijk. Ze hebben een soort stijf, mechanisch en ook speels universum. En tegelijkertijd geven ze inzichtelijk sociaal commentaar."

Mind Scanners
Game Designer en oprichter van The Outer Zone Malte Burup speelt de aankomende game van de studio, Death Howl.

Met behoorlijke verkopen op pc en latere releases voor Xbox en Nintendo Switch, leek het voor de hand te liggen dat The Outer Zone's volgend project zich in het Mind Scanners universum moest afspelen of op zijn minst op dezelfde mechanica moest voortbouwen. Dat is echter niet het geval.

Op dit moment werkt de studio in Kopenhagen aan Death Howl. Een kaartspel in de trant van Slay The Spire met elementen uit tactische RPG's en een open wereld die de speler vrij kan verkennen tussen gevechten door. De setting is een magische en spirituele versie van het stenen tijdperk waarin je speelt als de jonge vrouw genaamd Ro. Maar het verhaal is uiteindelijk secundair, legt de ontwikkelaar uit. Het is de gameplay die centraal staat.

"Wat ik erg leuk vind aan deze studio is dat de inspiratie deels game is, deels allerlei andere dingen", vertelt Lasse Sommer, het derde en nieuwste lid van de studio. "Zoals bij Mind Scanners die Papers, Please combineren met de gedachten en mijmeringen over het bezoek aan een psychiatrisch ziekenhuis. Met Death Howl halen we opnieuw inspiratie uit specifieke games. Maar ook het sjamanisme, het collectieve onbewuste en vele andere ideeën."

Van de toekomst naar het verre verleden. Van een verhalende ervaring tot gameplay-first. The Outer Zone zijn niet bang om nieuwe ideeën te verkennen en we zijn verheugd om meer te weten te komen over hun aankomende game naarmate de ontwikkeling vordert.

Mind Scanners
Lasse Sommer is het nieuwste lid van The Outer Zone.