Nederlands
Gamereactor
reviews
Hellboy Web of Wyrd

Hellboy Web of Wyrd

De eerste Hellboy-game in meer dan een decennium zal waarschijnlijk indruk maken op stripfans, maar struikelt als een roguelite.

HQ

Hellboy-fans wachten al lang op een nieuwe videogame. Hoewel we in Injustice 2 groot rood zagen in een cameo-verschijning, heeft hij al 15 jaar geen eigen game meer gehad. Ik kan mezelf niet tot de diehard Hellboy-koppen rekenen, maar dit lijkt me toch een huilbui.

Er wordt veel gereden op Hellboy Web of Wyrd (spreek overigens uit als woord), en vanaf het begin lijkt de actieroguelite veel te doen om fans van de stripheld-antiheld te sussen. De visuals hebben deze cartooneske stijl die aanvoelt als een bewegende graphic novel, en het verhaal komt van de originele Hellboy-maker zelf, Mike Mignolia. Zijn naam is zelfs aan de titel gebonden, dus je weet dat dit gaat voelen als een authentieke Hellboy-creatie.

Hellboy Web of Wyrd

In zijn verhaal, visuals en meer slaagt Hellboy Web of Wyrd hierin. Het heeft vreemde monsters die eruit zien alsof ze een goede punching nodig hebben, donkere humor, een verhaal dat alle bovennatuurlijke vreemdheid heeft die je zou associëren met Hellboy, en de overleden grote Lance Reddick als het titulaire, snelle kind van de duivel. Het verhaal neemt niet zo'n achterbank in beslag als bij andere roguelites. Je hebt een groot, overkoepelend doel om mee om te gaan, maar er zijn veranderingen die na elke run plaatsvinden, terwijl je langzaam het mysterieuze rijk van de Wyrd ontdekt.

Dit is een ad:

De Wyrd is een verleidelijke eigenaardigheid, een rijk buiten het onze dat bestaat uit verhalen en verhalenvertellers. We worden er vanaf het begin in gedropt en hoewel het Butterfly House (dat fungeert als de hub) in werkelijkheid bestaat, speelt de rest van de game zich af in de Wyrd. Het is dan ook goed dat de visuals van de Wyrd voor het grootste deel opvallen om de omgeving uniek te laten aanvoelen. In je eerste run zie je zwevende stukjes van een middeleeuws kasteel door de lucht scheuren, terwijl je in andere segmenten wordt getrakteerd op donkere en spookachtige bossen, een vervallen diepzeekoninkrijk en een ondergronds spoorwegsysteem dat wordt ingehaald door gigantische vleermuizen. De Wyrd is een beklemmend, dodelijk rijk en het ontwerp weerspiegelt dat.

Er zijn echter enkele vriendelijkere bewoners, die je zegeningen zullen geven om je op de been te houden en een paar meer details over de Wyrd en hun eigen achtergronden zullen onthullen. Toch is er altijd een gevoel van slepend mysterie over de Wyrd, ongeacht hoe vaak je met mensen spreekt, wat weer het vreemde gevoel over de plaats behoudt. Natuurlijk, afgezien van de vallen verspreid in de Wyrd, zit het ook vol met wezens die je proberen te doden. Hoewel elk segment van de Wyrd zijn eigen lot aan wezens heeft, verschillen ze afgezien van hun uiterlijk niet veel qua gevechten. Een paar speciale aanvallen hier en daar, maar de meeste grote slechteriken voelen aan alsof ze zich op zeer vergelijkbare manieren gedragen, en dan zijn er de kleinere minions of Mooks die je gewoon volledig kunt negeren. Elke kamer heeft een paar grotere slechteriken met een besprenkeling van Mooks die nooit als meer dan een ergernis aanvoelen.

Hellboy Web of Wyrd

Als er iets is, is dat hoe ik me soms voelde over de gevechten in Hellboy Web of Wyrd. Het voelt als iets dat je moet doen om verder te komen met je run, in plaats van iets waar je in vast wilt komen te zitten. Het helpt niet dat ik het lock-on systeem ontzettend onhandig vond, wat dubbel vervelend is als je maar 50% schade doet als je niet vastzit aan een vijand. Als er twee vijanden in dezelfde tijdzone zijn, zal de lock-on willekeurig heen en weer bewegen tussen hen, of gewoon gefocust blijven op degene die het verst weg is. Over het algemeen bestaat de gevechts- en gameplay-lus vaak gewoon uit het rennen naar een kamer, het vastzetten van een grote slechterik, hem slaan met combo's totdat hij dood is en dan naar de volgende vijand of gebied gaan. Er is niet veel diversiteit in je gevechtsopties, en hoewel je ontwijkingen kunt landen en je tegenstander perfect kunt blokkeren, voelt dit meestal niet alsof het de moeite waard is in vergelijking met alleen een spamaanval. De cooldowns van vijandelijke aanvallen zijn zo laag dat tegen de tijd dat je een grote swing opwindt na een perfecte ontwijking, ze je al weer hebben geslagen.

Dit is een ad:

Het geluidsontwerp is behoorlijk solide als het gaat om gevechten en Hellboy voelt aan alsof hij een bloederige goede stoot uitdeelt. Wanneer je genoeg klappen incasseert voor een superaanval, maken wederom de visuals en audio indruk, maar de daadwerkelijke gameplay van Hellboy Web of Wyrd's combat voelt traag en lusteloos aan. Het kan vaak repetitief overkomen, wat vreemd genoeg iets is dat je niet wilt in een roguelite. Ondanks dat je vaak steeds weer op dezelfde plekken komt, moet elke run fris aanvoelen, maar een gebrek aan verschillende bouwopties en gevechten bestaande uit een zeer duidelijke en stompzinnige formule maakte me blij dat de game niet veel te bieden had qua moeilijkheidsgraad.

Hellboy Web of Wyrd

Naar verluidt zou het spelers 15-20 uur moeten kosten om Hellboy Web of Wyrd te voltooien. Ik had de credits in 5. Ik ben geen professionele gamer, moet ik eraan toevoegen, maar wanneer veel van de late game gewoon dezelfde bazen naar je gooit, is het gemakkelijk om te leren hoe je ze kunt neerhalen. Ik stierf in totaal drie of vier keer, nooit echt het gevoel dat ik in gevaar was voor een nieuwe vervaldatum, zelfs als het verhaal me vertelt dat ik het opneem tegen een vijand die de wereld zoals we die kennen zou kunnen beëindigen.

Hoe vernietigend ik ook was over de gameplay, ik geloof wel dat Hellboy Web of Wyrd er grotendeels in slaagt om een trouwe titel voor de franchise te zijn. Dit komt echter door het verhaal, de visuals en de prestaties, in plaats van de gameplay-loop, wat een echt probleem is voor een roguelite. Pak het op als je van Hellboy houdt, maar blijf uit de buurt als je op zoek bent naar een rauwe en snelle roguelite die je terug laat komen.

HQ
07 Gamereactor Netherlands
7 / 10
+
Briljant stijlvolle visuals, Lance Reddick is geweldig als Hellboy, opgemaakt net als een stripboek
-
Onhandige gevechten, mist bouwvariatie en herspeelbaarheid, niet veel baasdiversiteit.
overall score
Is onze netwerkscore. Wat is die van jou? Netwerkscore is een gemiddelde van de cijfers uit alle landen