Lies of P - Complete Edition (Nintendo Switch 2)

Er zijn maar weinig genres die me geduld zo goed hebben geleerd als Soulslikes. Sterker nog, de reis begon lang voordat het genre überhaupt een naam had. Adventure of Link leerde me al vroeg dat elke fout een prijs heeft en dat tegenslagen deel uitmaken van het avontuur. Enkele jaren later verfijnde Demon's Souls die filosofie op de PlayStation 3, en sindsdien heeft het genre een natuurlijke plek in mijn gamebibliotheek gehad.

Daarom ontstond er een natuurlijke vraag toen Lies of P werd aangekondigd voor de Nintendo Switch 2. Is het echt mogelijk om dezelfde ervaring te leveren op aanzienlijk minder krachtige hardware? Na het spelen van het spel is het antwoord een volmondig ja.

Lies of P neemt het klassieke verhaal van Pinokkio en wendt het in een aanzienlijk donkerdere richting. Krat is een stad waar marionetten zich tegen hun scheppers hebben gekeerd en waar elke straat de sporen draagt van een samenleving die op haar ondergang afstevent. De combinatie van steampunk en gotische esthetiek voelt verrassend fris aan. De inspiratie van Bloodborne is duidelijk, maar het spel weet toch zijn eigen identiteit te vormen.

De grootste kracht daarvan is zonder twijfel de atmosfeer. Krats straten zijn niet alleen gevuld met bloed en motorolie, een sombere duisternis hangt over de stad, waardoor elke stap door de geplaveide steegjes even fascinerend als verontrustend is. De ambient muziek versterkt de sfeer zonder deze te overheersen, en het geluidslandschap is indrukwekkend gedurende het hele avontuur. Elke metaal die het mes raakt weerklinkt door de stad, wat de gevechten een gewicht geeft dat elk duel intens maakt.

Het verhaal verraste me. Ik had nooit verwacht dat Pinokkio de basis zou vormen voor een actie-RPG van dit kaliber, maar de ontwikkelaars zijn erin geslaagd een wereld te creëren waarin het bekende sprookje zowel vertrouwd als volledig nieuw aanvoelt. Verschillende wendingen in het spel wekten een oprechte nieuwsgierigheid naar wat er te wachten stond.

Het gevechtssysteem is diepgaand zonder ingewikkeld aan te voelen. De wapens stimuleren experimenteren, en er zijn volop mogelijkheden om een speelstijl te vinden die bij je eigen smaak past. Ik heb zelf verschillende combinaties geprobeerd voordat het juiste wapen op zijn plek viel, en ondanks het aantal systemen voelt alles na een paar uur natuurlijk aan.

De bazen zijn verder het bewijs dat de ontwikkelaars de kernfilosofie van het genre hebben doorgrond. De uitdaging is er, al voelt het zelden goedkoop aan, en de meeste van mijn nederlagen zijn terug te voeren op mijn eigen fouten, voortkomend uit stress, hebzucht of een slechte beslissing. Het spel voelde bijna altijd eerlijk aan. Ik viel ook vaker van daken dan ik wil toegeven, maar mijn frustratie was zelden gericht op het spel zelf, maar eerder op mijn eigen overmoed. Ook al neemt Lies of P zijn donkere wereld heel serieus, is er ruimte voor kleine momenten van charme die alle ellende doorbreken.

Nintendo Switch 2 weet te verrassen

Het is duidelijk dat Lies of P concessies heeft moeten sluiten om zijn plek te vinden op Nintendo's hybride console. Het beeld is af en toe waziger en de graphics halen niet helemaal de scherpte van de PlayStation 5. Na het zien van vergelijkingen tussen de versies is er geen twijfel over welk platform technisch gezien verreweg de superieure ervaring biedt.

Desondanks voelt het nooit alsof de ziel van het spel verloren is gegaan. De gevechten verlopen soepel in zowel handheld- als docked-modi. Tijdens mijn playthrough kwam ik geen crashes, merkbare bugs of storende prestatieproblemen tegen, wat ik bijna had verwacht. De handheld-modus verbergt ook enkele grafische compromissen dankzij het kleinere scherm. Persoonlijk speelde ik echter liever in de docked modus, omdat de omgevingen beter worden weergegeven op een groter scherm.

Niet alles is echter perfect. De omgevingen kunnen soms behoorlijk vergelijkbaar aanvoelen, waardoor ik meerdere keren verdwaalde. Dit komt misschien doordat de graphics in de Switch 2-versie niet helemaal bijbenen, en ik miste het om een kaart te hebben om te helpen met de navigatie. Als er een bestaat, heb ik die gewoon gemist. Ook de bijpersonages wisten me niet zo te boeien als het hoofdverhaal, en de variatie aan vijanden in de eerste paar uur van het spel voelt enigszins beperkt aan.

Lies of P stelt ook bepaalde eisen aan de speler. De introductie is informatief, hoewel het enorme aantal systemen en mechanieken overweldigend kan aanvoelen voor iedereen die nog nooit in het genre is gegaan. Als je een langere pauze neemt, zijn deze weer gemakkelijk toegankelijk via het menu van het spel.

Lies of P Voor de Nintendo Switch 2 is niet de beste versie van het spel, maar het is aanzienlijk beter dan ik had durven hopen. De ontwikkelaars hebben de ervaring gestroomlijnd om aan te sluiten bij de hardwaremogelijkheden van de Switch 2. Er waren enkele grafische compromissen nodig, maar de kern van het spel blijft intact, waaronder de sfeer, de gevechten en de onderscheidende interpretatie van Pinokkio, die nog steeds een ervaring biedt die tot de sterkere moderne titels van het genre behoort.

Als je een Nintendo Switch 2 bezit en al hebt gewacht op een reden om door de donkere straten van Rat te dwalen, is er weinig reden om te aarzelen.

Opmerking: De ontwikkelaars hebben een "day one"-patch aangekondigd die bedoeld is om de graphics op de Nintendo Switch 2 verder te verbeteren, maar deze update kon niet getest worden voor deze review.