Mouse: P.I. For Hire Preview: Veel meer dan alleen je standaard cheddarkaas

Ik ben al een bewonderaar van Mouse: P.I. For Hire sinds ik het spel voor het eerst zag. Een actie-gerichte shooter met noir-beelden en een rubberen slang-animatiestijl, gesitueerd in een wereld van slimme praten en keurig geklede knaagdieren. Wat valt er niet om van te houden? Het is toch een wat turbulente aanbidding geweest, want het spel is meerdere keren uitgesteld, waaronder recentelijk het uitstellen van maart naar april, maar het voordeel van deze lanceringswijzigingen is dat het elke keer dat we meer van Mouse: P.I. For Hire zien, het er steeds indrukwekkender uitziet.

Vandaag kan ik je eindelijk vertellen over mijn ervaring met het daadwerkelijk spelen van dit veelbelovende project. Ik heb het geluk gehad om een deel van de gameplay door te lopen als onderdeel van een preview-build met één volledig actieniveau en ook een voorproefje van de bredere wereld, wat je misschien enigszins zal verrassen met hoe alles in elkaar is genaaid. Ik kom zo bij de overworld, de structuur van onderzoekszaaken, NPC-interactie en al die gedoe, want eerst wil ik me richten op wat deze preview-build in gang zette: een volledige playthrough van het Bandel's Laboratory-level.

In de bovenstaande gameplay zie je veel van wat ik tijdens dit level heb meegemaakt, wat uiteindelijk precies overkwam zoals ik had verwacht (en hoopte). Het is een actietitel met boomer-shooterachtige elementen, waarbij je met allerlei eigenzinnige wapens langs een verzameling vijanden schiet terwijl je soepel omnidirectioneel beweegt om je te verplaatsen. Stel je in wezen Doom voor als het gruwelijke demonen en een hels landschap zou ruilen voor knaagdierencultisten die eruitzien als een tekenfilm uit de jaren dertig.

Als protagonist van Jack Pepper beweeg je je door het lineaire level, waarbij je vijanden afweert met een pistool, een tommygun, een jachtgeweer, vuistgevechten, werpbaar dynamiet en uiteindelijk zelfs het terpentijn-zuurspuitwapen dat letterlijk het vlees van de botten smelt van degenen die het ongeluk hebben geraakt te worden. Ook hier rijd je op Doom-achtige wijze door de levels en pak je overal verspreide munitiekratten om te zorgen dat je vol met grondstoffen zit, waarna je verstrikt raakt in gevechten waarin je mêlee-bedreigingen, afstandsstrijders en zelfs mini-bazen moet uitschakelen om verder te kunnen komen.

De gevechten en bewegingen zijn ook vlot en responsief en spelen snel, waardoor je zo snel mogelijk door een level kunt razen, of in plaats daarvan het tempo vertraagt en op zoek gaat naar geheimen en andere spullen die verborgen kunnen blijven, soms zelfs achter een onopvallend opgebouwde en structureel verdacht muur. We hebben het niet over enorme geheimen, maar eerder over gelddepots (een van de belangrijkste valuta's) of blauwdrukken die je kunt gebruiken om wapenupgrades te ontgrendelen, waarvan sommige zelfs veilig bewaard zijn in een afgesloten kluis die je moet ontgrendelen met een minigame die enigszins doet denken aan Snake.

Dit kernonderdeel van de gameplay is ongeveer wat ik verwachtte van Mouse: P.I. For Hire, afgaande op eerdere trailers van het spel. Het werkt echt goed en soepel, met bevredigende gevechten die tot leven komen met een art direction die op zijn zachtst gezegd memorabel en charismatisch is. In een vergelijkbare stijl als Cuphead, een ander rubberslang-geanimeerd spel, komen de levels ook niet bijzonder lang over, waarbij één misschien 15-30 minuten van je tijd kost, afhankelijk van hoeveel je geheimen en lore-stukjes wilt zoeken. Maar wat de levels niet zijn, is niet-lineair, althans niet vanuit deze ene ervaring. Er is een duidelijk en kernpad om te volgen, een weg van begin tot einde, en hoewel er obstakels op die route zijn, waaronder geëlektrificeerde poorten die bij de bron uitgeschakeld moeten worden, zul je geen hoofdbreken tegenkomen die je in de war brengen over wat je nu moet doen.

Terzijde: voordat we ingaan op de rest van de korte preview, is het goed om te weten dat Mouse: P.I. For Hire ingebouwde visuele en geluidsfilters heeft waarmee je kunt versterken hoe authentiek het spel aanvoelt. Je kunt de visuele filters hoger zetten zodat het een korreliger karakter krijgt, het geluid klinkt alsof het op vinyl wordt afgespeeld, het is aan jou en hoeveel van een jaren dertig-achtige ervaring je wilt.

Iemand, terug naar de gameplay. Na het einde van het level word je niet zomaar elders heen getransporteerd om verder te ploegen door actievolle levels. Nee, je moet terug naar je privédetectivekantoor en het nieuwe bewijs dat je over deze specifieke zaak hebt verzameld doornemen. Dit betekent dat je een Cuphead-achtige bovenwereld betreedt waar je met Jack Peppers auto rondrijdt in een prachtige en levendige top-down wereld totdat je weer in het centrum van de stad bent, waar je opnieuw in de schoenen van de Pepper wordt geplaatst in first-person. Hier kun je rondlopen op een meer open niveau waar je de lokale bar kunt bezoeken en NPC's kunt vragen om tips en informatie, updates kunt doorgeven aan de lokale pers, je wapens kunt upgraden in een werkplaats, en afgaande op wat we tijdens onze rondzwerf konden zien, een wapensmid bezoeken om nieuwe wapens te kopen en extra koffers op te halen door met flyers en dergelijke te interageren. Dit deel van de bredere Mouseburg is feitelijk de hub waar veel van de verhalende wielen worden gesmeerd, als je wilt, en het is ook de plek waar Peppers kantoor is gevestigd en zijn prikbord te vinden is.

Op een manier die een beetje lijkt op Alan Wake 2's case board en Saga Anderson helpt het bredere mysterie samen te brengen, is Peppers prikbord een plek om verzameld bewijs te naaien en te beginnen te begrijpen hoe alles samenkomt. Het uitgangspunt van Mouse: P.I. For Hire is om verschillende vermissingszaken op te lossen met veel losse en overlappende einden, dus het is handig om een plek te hebben waar je de informatie kunt samenbrengen tot één samenhangend geheel. Wat niet duidelijk is uit wat ik heb gezien, is hoeveel er van de speler gevraagd wordt om elke zaak op te lossen. Moet je bewijs bij elkaar zetten om tot een conclusie te komen en een verdachte te schetsen, of zal het spel dat vanzelf doen zodra je het bewijs op het prikbord hebt geplakt? Dit is onduidelijk, maar er zijn ingesproken dialooginteracties met bepaalde personages waarbij je vragen kunt stellen op een vertakkende manier om meer te weten te komen over de situatie.

Kortom, Mouse: P.I. For Hire lijkt meer te zijn dan zomaar een doorsnee cheddar kaas. Er zitten lagen en diepgang in dit spel die je misschien eerder niet had verwacht en uiteindelijk lijkt het erop dat ontwikkelaar Fumi Games op weg is om iets bijzonders, leuks en zeer memorabels te leveren wanneer het spel op 16 april op pc en consoles uitkomt.