No More Room in Hell 2 Impressies voor vroege toegang

De cultuur die is ontstaan van games die onvoltooid worden gelanceerd, is een enorm tweesnijdend zwaard. Aan de ene kant voelt het niet goed om te weten dat je de dobbelstenen gooit als je een game koopt die in early access is, jezelf overlevert aan de genade van de huidige build en jezelf inschrijft als playtester. Aan de andere kant kun je positief blijven over het spel, want het is nog niet af, beweert niet te zijn en zal in de loop van de tijd beter worden.

Dat zijn mijn gedachten vrijwel samengevat op de nieuwe No More Room in Hell 2. Een langverwachte volwaardige release, voortgekomen uit de geliefde mod, No More Room in Hell 2 is nu bijna een week uit, en zoals je kunt zien aan de ontvangst op Steam, is het op dit moment een behoorlijk allegaartje in termen van reacties van spelers. De bugs en prestatieproblemen zijn door velen besproken, dus ik zal ze hier niet veel tijd geven, behalve vermelden dat ze aanwezig zijn, en terwijl er aan wordt gewerkt, zal een oudere pc het moeilijk hebben, en je zult hier en daar nogal wat glitchen zien.

Voordat we te verwikkeld raken in wat tot nu toe niet werkt in No More Room in Hell 2, is het vermeldenswaard dat er een groot aantal positieve punten in dit spel zitten, genoeg om me hoop te geven voor de toekomst. Ten eerste is het zombie-ontwerp echt goed. De open kaart is misschien niet naar mijn persoonlijke smaak, zoals we zullen bespreken, maar het helpt zeker om een meer griezelige omgeving te creëren, waar zombies uit elke hoek kunnen springen. Hun gekreun en gesis snijdt dwars door je heen, en ze zijn sterk genoeg om neer te zetten dat je wel moet samenwerken als je een kans op overleving wilt hebben. Het geluid als geheel was een echt sterk punt in de paar games die ik heb gespeeld, en dompelde je onder in de hopeloosheid van de benarde situatie waarin je je bevindt en die het origineel goed opriep.

De sfeer, als die niet wordt verpest door insecten, is ook goed gemaakt. Overleven lijkt vanaf het begin hopeloos, en zelfs als je je wapens en bepantsering opbouwt om tegen de levende doden te vechten, kun je uit het niets worden overspoeld en gedood. Het is een moeilijke ervaring en je moet erop voorbereid zijn dat personages keer op keer sterven, vooral in de vroege stadia waarin je niet per se een maatje zult vinden. Met polijsten is dit het echte ding dat opvalt omdat het de game een gevoel van hoop geeft, omdat ik mezelf met vrienden zie spelen en geniet van de wanhoop van dit alles, vergelijkbaar met de eerste game.

Helaas doet dat het ongeveer als het gaat om het goede van dit spel. Er zijn andere dingen die indruk maakten, zoals de visuals, maar voeg daar de bugs en prestatieproblemen aan toe en je kunt niet echt zeggen dat ze netto positief zijn. Het bloed en geweld is leuk, maar melee-gevechten voelen erg janky aan, wat een groot probleem is als je erop vertrouwt om vroeg te overleven. Sommige zombies zullen drie vleermuizen naar het hoofd nemen, terwijl anderen zonder aarzelen zullen absorberen wat een dodelijke klap lijkt te zijn, ondanks dat ze in dezelfde groep zitten. Het leidt tot een gevoel van oneerlijkheid wanneer je wordt weggevaagd door een paar zombies die plotseling immuun bleken te zijn voor de schommels die veel van hun verwanten ten val brachten. De snelheid van hardlopers maakt die zombies ook ongelooflijk lastig om op te sporen in melee. Je kunt natuurlijk zombies beklimmen of ontlopen, maar melee-gevechten blijven iets dat beter was in het originele spel. Wapens blijken superieur, maar er is geen garantie dat je er een zult vinden voordat je wordt overreden en uit elkaar wordt gescheurd. Vaak doodgaan zou niet zo'n groot probleem zijn als de game je personage niet het gevoel zou geven dat je een kostbare hulpbron bent die groeit naarmate je ze meer eruit haalt.

Zoals gezegd, ben ik niet overtuigd door de geheel nieuwe extractie-kijk op de gameplay. Dat de kaart open is, zorgt al vroeg voor een griezelige sfeer, maar tenzij je met vrienden speelt, stimuleert het je niet om samen te werken met je mede-overlevenden. Mensen die meer ervaring hebben, hacken en grijpen, en de helft van de lobby is binnen de eerste tien minuten dood. Als je hoopte op de microfoon te springen en te overleven met vreemden, hangt het allemaal af van met wie je eindigt, en alleen rondreizen door de open, lege ruimte blijkt meer saai dan griezelig te zijn als je eenmaal gewend bent om op de kaart te worden gedropt. Het strakkere, claustrofobische gevoel van het origineel zorgde ervoor dat het uniek aanvoelde, terwijl dit gewoon meer een extractieshooter met zombies lijkt, een die niet erg uitgewerkt is.

Over wat het eerste spel uniek maakte, is er natuurlijk geen infectie of zelfmoord in No More Room in Hell 2. Het komt eraan, ergens langs de lijn, maar in tegenstelling tot het origineel, waar je geïnfecteerd kunt raken door een zombie en je bondgenoten kunt inschakelen of er een einde aan kunt maken om ze een betere kans te geven om te ontsnappen, sterf je hier gewoon. Hoewel we weten dat deze functie op tijd komt, zorgt het er nu opnieuw voor dat deze game minder aanvoelt als een echte opvolger van het origineel, en meer als een zombiegame die erdoor is geïnspireerd. Andere, kleinere veranderingen, zoals het laten vallen van het inventariswiel, lijken op papier misschien moderner, maar ontNo More Room in Hell 2 doen zich van de eenvoud die het origineel zo direct meeslepend maakte.

Ik moet toegeven dat ik niet veel tijd heb doorgebracht met No More Room in Hell 2, grotendeels omdat het je niet stimuleert om die tijd door te brengen. Nog niet, tenminste. De botten zijn sterk genoeg om me te laten weten dat dit spel op een dag zal zijn wat fans wilden dat het was, maar op dit moment is het vlees rond die botten zwak, verslechterd. De open, opgeblazen kaart maakt alleen rennen minder spannend, en het ontbreken van een opvallende functie uit het origineel blijft tijdens je speeltijd in je hoofd hangen, waardoor je je afvraagt hoe ze dit soort dingen in hemelsnaam missen. Toch is het aan het eind van de dag een solide zombie-extractor, als je de insecten niet erg vindt.