NYXI Hyperion 3 Controller

In tegenstelling tot bijvoorbeeld de Steam Deck of de ROG Xbox Ally, is de Switch 2 vrij onergonomisch voor langere periodes van draagbare gaming. Het apparaat is een beetje te groot en een beetje te dun. Je kunt hem natuurlijk voor je neerzetten en met de Joy-Cons los spelen, maar dat is niet altijd een haalbare oplossing, en in vliegtuigen, bussen of terwijl je staat is het simpelweg niet mogelijk.

Hier komt de Hyperion 3 Controller vooral echt tot zijn goed. Het is een set Joy-Cons die aanzienlijk groter en substantiever is dan wat Nintendo zelf aanbiedt, en op veel manieren zelfs beter. En als het om ergonomie gaat, hebben we het over pure superioriteit. Het transformeert de Switch 2 direct in iets dat meteen meer in lijn voelt met de beste draagbare pc-apparaten.

Het apparaat wordt geleverd met een Joy-Con-houder van het type dat bij de Switch 2 wordt geleverd, waarmee hij verandert in een iets hoekigere controller. Omdat deze grip goed is en een getextureerd oppervlak heeft om het risico op uitglijden te verkleinen, voelt het over het algemeen meer als een echte controller, in plaats van de tijdelijke oplossing die Joy-Cons in deze context zijn.

Maar het meest opvallende kenmerk van deze oplossing is waarschijnlijk dat de knoppen op de linker Joy-Con (die de D-pad vervangen) nu zijn vervangen door een echte D-pad. Of in ieder geval iets dat lijkt op dat van de Xbox Elite Wireless Controller Series 2, evenals een traditioneler ontwerp, wat eigenlijk een duidelijke verbetering is. De analoge sticks zelf zijn ook van hogere kwaliteit (Hall-effect) en er is zelfs RGB-verlichting rond de sticks en dicht bij het scherm. Daarnaast zijn er twee nieuwe T-knoppen voor macro's en voor het bedienen van andere functies zoals RGB-verlichting.

Daarnaast is er de gebruikelijke set knoppen (plus SL/SR). Deze werken vrijwel precies zoals je zou verwachten, met betere microswitches voor de A/B/X/Y-knoppen en volledig betere triggers.

Als ik kieskeurig ben, denk ik niet echt dat de bouwkwaliteit zo premium is als je zou verwachten voor het vrij hoge prijskaartje. Een zachtere en iets luxueuzere afwerking zou veel hebben gedaan voor het premium gevoel. Bovendien is het een onontkoombaar feit dat vrijwel geen enkele Switch 2-behuizing werkt met de Hyperion 3 Controller, omdat het apparaat aanzienlijk groter wordt. Het kan moeilijk zijn om dit als nadeel te noemen, maar het is toch iets om in gedachten te houden.

Een nadeel is echter dat de Hyperion 3 Controller niet als muis functioneert. Als je weet dat je een titel gaat spelen die deze functie vereist, kun je beter je Joy-Cons meenemen op je reizen. Evenzo is er geen NFC-lezer, dus je kunt geen Amiibo's gebruiken.

Bovendien vind ik ze niet zo comfortabel om los vast te houden. Ik gebruik ze liever in de meegeleverde houder, waardoor de Hyperion 3 Controller een standaardcontroller wordt, of bevestigd aan het apparaat zelf. Ze voelen wat houterig en rond aan in de hand, en ik verlies gemakkelijk mijn grip op de controller of de analoge stick, ook al zijn de grepen getextureerd om het risico te minimaliseren.

Er is ook de optie om macro's toe te wijzen via knoppen met de markering T. Ze zijn heel basic en bieden verschillende functies, afhankelijk van hoe ver je de knop indrukt. Uit mijn hoofd denk ik dat ze wat onhandig gepositioneerd zijn en een beetje lastig in programmering (ik had graag een goede app gehad), maar als je weet dat je ze wilt gebruiken, zijn ze er in ieder geval. Ik wil ook de vibratiefunctie noemen, die lang niet zo gedetailleerd of responsief aanvoelt als de Joy-Con 2, maar die goed werkt voor terugslag in actiegames of om het grind te voelen in een rallyspel.

Al met al denk ik misschien dat de Hyperion 3 Controller wat prijzig is voor wat je koopt, maar als je op zoek bent naar iets dat vooral draagbare games comfortabeler maakt, is dit de beste oplossing die ik heb getest. Ze zitten stevig op hun plek, zijn stabiel, bieden goede aanpassingsmogelijkheden en laten je de Switch 2 uit de slaapstand wekken. Iets betere materialen en soepeler macrobeheer zouden het zeker een extra punt hebben opgeleverd.