Begin jaren 2000 was ik een paar jaar vegetariër, wat vrij ondramatisch was. In deze jaren viel het me op dat ik me kon herinneren hoe alles smaakte. Hoewel ik al twee jaar geen kerstham had gegeten, geen garnalen of sappige pansteaks, was de smaak er nog steeds bij.

Later las ik dat het smaakgeheugen een van de sterkste is die we hebben, wat blijkbaar evolutionair belangrijk was voor de mensen uit de Steentijd (en daarvoor) om te weten of het voedsel bedorven was of dat er iets anders mis was. En het voelt redelijk.

Toen iemand een foto plaatste op Threads waarop die rode pillen stonden die je als kind bij de mondhygiënist kreeg (in mijn geval in de jaren 80, ik weet niet of ze er nog steeds zijn) en die liet zien hoe goed je tanden poetste, met de opmerking "een smaak die nooit verdwijnt" – realiseerde ik me al snel hoe rauw het was. dat had hij. Want hoewel ik vergeten was dat deze überhaupt bestonden, herinnerde ik me meteen zowel de bloemachtige textuur als hoe ze smaakten, ook al had ik er al ongeveer 40 jaar geen gekauwd.

Een beetje fascinerend in ieder geval, of wat zeg je ervan?

<bild>

Herinner je je ook smaken uit het verleden zoals Garbage Pail Kids kauwgom, Fazer Emser en Salmiak Pastilles – ook al heb je ze al heel lang niet gegeten?

Ik heb deze week vakantie gehad en geprobeerd aan de achterstand te werken – die zoals gewoonlijk zo is verlopen. In plaats daarvan vroeg mijn partner of ik Absolum wilde proberen, dat vorig jaar is uitgebracht en beschikbaar is voor PC, Playstation 4/5, Switch 1/2 en Xbox Series S/X.

Dus wat schuilt er dan achter deze titel? Nou, een beat 'em up op roguelike-terrein, dus staat stevig met één voet in het klassieke genre dat ooit werd gedomineerd door titels als Double Dragon, Final Fight en Streets of Rage, en met de andere voet in de Hades-sfeer.

Natuurlijk had ik daar zin in en daarom heeft ze het op de Switch 2 gedownload... En daarmee mislukten de plannen om de achterstand op te ruimen. Omdat Absolum absoluut fenomenaal is en een gevoel van "nog één keer" geeft dat moeilijk te weerstaan is. Er zijn niet alleen ingewikkelde en spannende lay-outs om te levelen en veel te ontdekken, het levert ook een echt solide gevechtssysteem.

Voeg daar zaken als winkelen aan toe (geld dat je in het spel verdient, er zijn geen microtransacties), de mogelijkheid om sidekicks te gebruiken, meerdere speelbare personages, een geweldige presentatie, een leuk verhaal en veel variatie in vijanden – je zult misschien begrijpen dat dit echt een topgame is. Toch is het beste nog te komen, namelijk uitstekende coöperatie voor twee mensen in de buurt.

Ik weet dat het bijna een jaar oud is en ik weet dat velen van jullie het al gespeeld hebben en zich afvragen waarom ik zulke oude dingen aanbeveel... Maar als ik (die met games werkt) het had gemist, hadden meer mensen het misschien gedaan. Dus als je Absolum nog niet de kans hebt gegeven en je houdt van een van de beat 'em up, roguelikes, co-op en/of goede videogames, moet je het echt een kans geven. 

<bild>

Absolum is inbegrepen bij je Game Pass-abonnement en is nu beschikbaar voor alle huidige formaten. Mis het niet, vertrouw me hierin.

Zeg wat je wilt over de oude Stephen King, maar hij weet wel het een en ander van horror. Overdag was hij te zien in een van die virale discussies op Threads, met als simpele premisse: "5 horrorfilms om mij te leren kennen". Hij somde op:

5. Gremlins

4. Invasie van de Lichaamsrovers (Don Siegel-versie)

3. Zij

2. Het Ding (Carpenter-versie)

1. Texas Kettingzaag

Ongetwijfeld een stabiele lijst. Het deed me nadenken over hoe een lijst van vijf horrorfilms die anderen beter doen voelen eruit zou zien, en nu heb ik precies dat samengesteld. Dus... Hier zijn vijf horrorverhalen die je in staat zullen stellen mij beter te leren kennen:

5. Ik weet wat je afgelopen zomer hebt gedaan

4. De Verzamelaar

3. Poltergeist (het origineel)

2. De hut in het bos

1. Halloween (het origineel)

Omdat ik mezelf absoluut niet kan inhouden, ga ik nog twee favorieten toevoegen die echt het juiste punt voor mij raken, namelijk X en The Conjuring.

<bild>

Dus, nu weet je misschien wat meer over wie ik ben, laten we horen welke vijf horrorfilms je het beste vertellen wie je bent?

Nee, dat ik vreselijk teleurgesteld ben over hoe Microsoft en Sony zich de laatste tijd hebben gedragen, is geen geheim. Elke andere keer dat ze met iets nieuws, doms kwamen, is er een blog geweest, en tussendoor heb ik gal geuit over live service, wat heeft betekend dat we een generatie hebben gehad met een recordaantal grote games waarin de middelen zijn gebruikt om titels te maken die in schokkende mate zijn mislukt of stopgezet.

Vandaag was het tijd voor meer onzin, want zoals we je konden vertellen (via de vooraanstaande Jason Schreier), is de witwassen van miljarden dollars weer aan de gang. In plaats van het geld dat je aan gokken uitgeeft te gebruiken om nog meer entertainment te leveren, werken ze aan producten die niemand wil – behalve mogelijk aandeelhouders.

Dit keer is het de Horizon-spin-off Hunters Gathering die is ingestort en die, volgens Schreier, opnieuw gemaakt moet worden – wat niet verrassend is, aangezien het anonieme en laffe ontwerp vanaf het begin saai heeft geoogd. Het was bedoeld als een multiplayer-spel, maar nu lijkt de focus meer op co-op te liggen. Het klinkt zeker leuker, maar we kunnen er zeker van zijn dat het nog steeds live service zal zijn, en ik ben er ook volledig van overtuigd dat een spin-off avontuur met co-op in de wereld van Horizon niet bovenaan de wensenlijstjes van te veel spelers staat.

De middelen die al zijn verzameld, hadden gemakkelijk genoeg kunnen zijn voor de Killzone-remake die zo vaak werd gevraagd, en nu Horizon Hunters Gathering opnieuw wordt opgestart voor weer een avontuur met een twijfelachtige toekomst – had het kunnen leiden tot Sony die een nieuwe Astro Bot maakt en misschien Wipeout nieuw leven inblaast, en enkele iets kleinere projecten lanceert in de stijl van Loco Roco of Patapon.

Het is simpelweg heel moeilijk te zeggen dat Microsoft en Sony deze generatie voor hun fans hebben gewerkt. Natuurlijk moet je niet dom zijn en denken dat een van hen door liefdadigheid wordt gemotiveerd, maar meestal zijn ze beter in het maskeren daarvan en voelen ze zich oprechter. Als je iets verder kijkt, lijkt het duidelijk dat het boven alle aandeelhouders staat die je wilt plezieren, en gamers lijken op dit moment helaas het grootste hinder te zijn.

<bild>

Weer een geval van witwassen van miljarden dollars is een feit. Een project waar niemand om gevraagd heeft is mislukt en gaat opnieuw worden opgestart (waar niemand om vroeg).

Dat in de preview-talk voor Lanterns herhaaldelijk werd uitgelegd dat de serie een soort superheldenvariant van True Detective zou zijn, klonk erg vreemd. De superheldengroep werd in 1940 opgericht en net als zoveel andere DC-personages (die over het algemeen ouder zijn dan de grootste namen van Marvel), zijn ze dus gecreëerd voor een totaal ander tijdperk.

Net als bij Superman begreep ik al vroeg dat het moeilijk zou zijn om recht te doen aan het origineel omdat het een wat onduidelijk en niet een beetje cheesy concept is met een soort superring. Het werkt in The Lord of the Rings, maar het is gewoon een duidelijk sprookje. In een moderne tv-serie wordt het moeilijker.

Maar... Toen kwam de Superman van vorig jaar, waar een grote Nathan Fillion in de rol van Guy Gardner half de show stal en liet zien dat de Green Lantern zeker met de juiste mensen achter de knoppen kan werken. Dus levert Lanterns dan?

Ik heb maar één aflevering gezien en dacht dat ik spoilers helemaal zou vermijden, doe dat ook in de reacties, gaat het goed. Dat gezegd hebbende, het belooft veel goeds. Hal Jordan en John Stewart hebben een perfecte persoonlijke chemie en de bijpersonages zijn ook goed, en je voelt een beetje hoe een groot complot langzaam maar zeker groeit. Het feit dat dingen tijd mogen nemen is zo belangrijk, en de onverwacht volwassen aanpak zou niet zo goed moeten werken met de Green Lantern als nu – misschien is dat waarom het zo goed werkt.

Nu verlang ik bijna naar volgende week (wanneer het ook Gamescom is!), en het is duidelijk dat superheldenfans en degenen die alleen maar een echt goede tv-drama waarderen, een geweldige herfst voor zich hebben.

<bild>

Lanterns is tot nu toe het hoogst gewaardeerde DCU-avontuur, en dat is niet zonder reden. Mis niet...