Een Hazelight hit maken - Split Fiction Interview met Kaja Chan (Mio)

Audio transcriptions

"Hallo allemaal en welkom terug bij Gamereactor. Vandaag hebben we een heel spannend interview voor jullie want ik ben hier met Kaja Chan, de, nou ja, je kent haar het beste van de stem van Mio in Split Fiction en dat is zo'n beetje waar we het vandaag over gaan hebben omdat Split Fiction in aanmerking komt voor een heleboel prijzen op de BAFTA Games Show die plaatsvindt over een paar dagen vanaf het moment dat we dit interview opnemen."

"Op vrijdag! Ja, precies. Kaja, heel erg bedankt dat je vandaag bij me bent. Het is een genoegen om bij je te zijn.
Hoe gaat het trouwens met je? Gaat het goed met je?
Met mij gaat het goed. De zon schijnt, het is lente, de Britse zomer is springlevend. Eerlijk gezegd gaat het geweldig met me."

"Ik denk dat Greenwich Mean Time oplichterij is.
Ja, daar ben ik het helemaal mee eens. Laten we het dan eens over Split Fiction hebben.
Toen het uitkwam deed het het natuurlijk ongelooflijk goed onder, nou ja, zo'n beetje iedereen, fans, critici.
Wat maakt Split Fiction volgens jou zo speciaal? Wat is volgens jou de 'het'-factor van het spel?
Ik bedoel, ik wil zeggen dat de it-factor Hazelight is en alles wat ze daar doen."

"Maar uiteindelijk zit het in het verhaal, het is de epische schaal van het genre.
Het feit dat ze sci-fi en fantasy kruisen, betekent dat er voor iedereen wel iets te genieten valt.
En je zou denken dat de twee werelden niet echt goed met elkaar botsen.
Maar om eerlijk te zijn, omdat ze qua schaal bij elkaar passen, denk ik dat het eigenlijk heel goed samenging."

"En ik bedoel, met dat concept is er ruimte voor elk idee om te landen.
Ik bedoel, dat concept betekent dat je het varkensniveau kunt hebben, dat je het tandartsniveau kunt hebben.
Je kunt een motorachtervolging in Kira-stijl hebben, die geschikt is voor één persoon in een co-op duo.
En dan heb je nog de drakenfantasie, die bij de ander past."

"En dus denk ik dat die brede aantrekkingskracht betekent dat het een spel is dat mensen echt bij elkaar kan brengen.
Toen je het spel aan het maken was, toen je je optreden met Mio, had je toen al een idee hoe speciaal Split Fiction zou worden?
Zag je dat? Kreeg je die smaak toen je het aan het opnemen was?
Het eindproduct zou zo goed worden."

"Ik denk dat we wisten dat het speciaal zou zijn, maar het was...
Ik denk dat we wisten dat het speciaal zou zijn, niet zozeer omdat we wisten dat we van het materiaal genoten...
en dat de personages echt cool waren, maar gewoon door de sfeer van Hazelight.
Iedereen daar is zo blij om daar te zijn."

"Er is een warme energie, aanwezigheid, licht als je in die ruimte bent.
Iedereen is opgewonden om daar te zijn. Iedereen is trots om daar te zijn.
Iedereen vertelt je verhalen over hoe het was om It Takes Two te maken, of ze vertellen verhalen over wat de toekomst voor Hazelight is."

"En het is die opwinding die ons het gevoel gaf van, Oké, we maken deel uit van iets heel bijzonders en iets heel groots.
Omdat ik uit een film- en tv-achtergrond kom, normaal gesproken mensen op de set zijn als, eerste dag op het werk, hè?
Je zult het leren."

"Je zult het leren, jongeling.
Ze zijn cynisch en gehard door het weer.
En ik bedoel, ik geniet ook van die energie, maar dit was iets anders.
En ik denk dat we toen wisten, oké, hier gaat wat magisch sprookjesstof in zitten."

"En het bleek dat we gelijk hadden.
Je hebt veel gesproken over Hazelight, hoe het is om met hen te werken.
In de wereld van videogames is Joseph Farris een van de meest iconische namen.
Hij is een ongelooflijk populair persoon."

"Hoe was het om met Joseph te werken? Hoe was die ervaring?
Hij is zo'n karakter.
Hij is zo'n ongelooflijk persoon.
Hij is dus de F the Oscars-man, maar hij is eigenlijk heel geaard."

"Hij is zo nuchter en zo gastvrij en zo liefdevol en ongelooflijk gepassioneerd.
Hij weet hoe hij de stemming in een hele kamer kan verhogen.
En op het moment dat hij binnenkomt, is het alsof de temperatuur op een hele goede manier stijgt.
Het betekent dat wanneer we in het volume bezig zijn met motion capture, we ons vastzetten."

"Maar zodra het serieus wordt, heeft hij ook zoiets van, oké, weet je, wie kan ik wat liefde laten zien?
En dan gaat hij de grond in of hij heeft zoiets van, oh, wil je chocola?
Wil je chocolade? Wil je chocolade?
En, weet je, hij zorgt ervoor dat iedereen te eten heeft."

"Het is zoals het is. Het is zoals het moet.
Je moet wel. Je moet je vastbinden aan de achtbaan die het werken met Joseph is.
Maar hij is schattig en lief.
En ik denk dat het succes van Hazelight en Split Fiction en It Takes Two en elk van hun andere geweldige titels te danken is aan de kracht van zijn ambitie en de helderheid van zijn visie en hoe optimistisch en bemoedigend hij is voor zijn team."

"Iedereen volgt hem blindelings in de strijd, in principe.
En dat komt door de kracht van zijn visie en zijn, je weet wel, hij is erg overtuigend, om het zo maar te zeggen.
Split Fiction, nogmaals, het staat in de naam, het is de splitsing in het midden tussen deze twee stijlen van fictie.
Maar het is ook meer dan dat. Het is ook de splitsing tussen de twee hoofdpersonen."

"Ze spelen heel verschillend. Het zijn heel verschillende individuen.
Toen je Mio aan het opnemen was en je die uitvoering aan het vastleggen was, waren er toen specifieke aanwijzingen of boodschappen die Hazelight en Joseph Farris aan je gaven en zeiden, we willen heel graag dat je dit doet en we willen er echt zeker van zijn dat je dit in de versie van Mio krijgt die je tot leven brengt?
Dat is me niet gevraagd. Ik heb daar nog niet over nagedacht."

"Ik bedoel, het is zo'n goede vraag omdat het me deed beseffen hoe open Joseph stond voor interpretatie van onze interpretatie van de personages.
Ze waren nauwelijks voorschrijvend.
Wat ze echt wilden dat we deden, was dat Mio in het begin een erg harde buitenkant heeft waar Zoe's oneindige vriendschap en zorg voor smelt.
En tegen het einde is Mio in staat om dichter bij Zoë te komen."

"En dan moest Zoë's personage vriendelijk en vrolijk zijn en zo'n heldere buitenkant hebben.
En naarmate we Zoe beter leren kennen, realiseren we ons dat dat allemaal een compensatie is voor het ongelooflijke verdriet in het hart van dat personage.
En dus waren die reizen eigenlijk het enige waar Joseph prescriptief over was.
Voor de rest was het aan ons om te bepalen hoe we de natuurlijke ritmes die we in de personages vonden, wilden gebruiken."

"Eén ding waar Joseph echt op gebrand was, is dat hij niet wilde dat Mio onsympathiek zou zijn.
En er waren momenten dat hij zei, wees niet zo gemeen.
Doe dat, maar aardiger.
Wees misschien niet zo'n trut."

"Een beetje van dat.
Maar ik ben blij, want ik denk dat de uiteindelijke versie van Mio zeker wat veren heeft gekrenkt.
Een vriendin van me die het spel speelde moest stoppen met spelen omdat ze zoiets had van, ik herken je stem en ik weet dat je een vrolijk, opgewekt persoon bent.
Maar je stem horen in Mio's personage is zo irritant."

"Ik moet stoppen.
Hij was dus zo verstandig om me dat beetje tegen te houden, gewoon om ervoor te zorgen dat ze nog steeds toegankelijk was voor de spelers.
En een van de grote krachten van splitfictie is natuurlijk hoe het speelt met al die creatieve ideeën en settings.
Waren er delen van het verhaal, weet je, of misschien zelfs een van de zijverhalen die er voor jou echt uitsprong als een deel dat misschien een beetje je favoriete deel van het grotere spel is?
Mijn gedachten springen meteen naar het zijverhaal over de tandarts aan het einde."

"Ik bedoel, voor degenen die dit niet hebben uitgespeeld, want je kunt de zijverhalen overslaan als je wilt, dat zou dom zijn.
De twee hoektanden van Zoe en Mio springen over, of misschien zijn het kiezen, wie zal het zeggen?
Ze springen rond in dit toetjesfeeënland met heel veel zoete lekkernijen en chocolade en snoep en suiker.
En dan in dat laatste stukje van het zijverhaal, moet je deze verjaardagskaarsjes aansteken omdat het een zijverhaal is geïnspireerd op de vijfde verjaardag van Mio of zoiets."

"En als ze alle kaarsen hebben aangestoken, worden de vijf kaarsen ineens een satanisch pentagram.
En het komt uit het niets en de muziek wordt heel onheilspellend en het wordt heel donker.
En het eindgevecht van dat level is een gestoorde mechanische tandarts die angstaanjagend is.
En hij boort je en je schreeuwt en Elsie en ik, Elsie, de ongelooflijke acteur die Zoë speelt, zaten in de voice-overcabine en gingen tekeer tegen de tandarts."

"En toen ik het samen met mijn broer afspeelde, kakelden we gewoon omdat we nog aan het bijkomen waren van hoe snel ze ons van deze zoete snoepjeswereld in sprookjesland naar de dood boorden met een tandarts die in ons glazuur aan het boren was.
Ik denk dat dit mijn favoriete moment in het spel is.
Er zijn een paar schrijnende bijverhalen, dat moet ik zeggen."

"Het einde van sommige verhalen is verrassend, zullen we maar zeggen, maar toch prachtig.
Als je het spel ook speelt, zei je dat je het graag speelt of dat je het samen met je broer hebt gespeeld.
Als je split fiction speelt, speel je dan meestal als Mio of wissel je graag van spel en speel je Zoë?
Nou, daar gaat het om, toch?
Ik wilde dat mijn broer 13 was."

"Hij is hilarisch.
Hij is een ongelooflijke jongeman.
En ik wilde dat hij Mio zou spelen.
Ik heb zoiets van, je houdt toch zeker net zoveel van je zus als van mij."

"Juist.
Dus we beginnen het spel te spelen.
We spelen het spel nu ongeveer een uur.
En hij zegt, Kaya, weet je, ik heb het gevoel dat jij misschien Mio moet spelen."

"Oh, waarom is dat?
Omdat je er zo hard aan gewerkt hebt.
En je zou het vast heel zinvol vinden om als haar door te spelen.
Kom maar op."

"Neem deze rol voor drie jaar aan.
Ik ben haar beu.
Ik wil Elsie spelen.
Ik wil Zoë spelen.
Ik wil wat dingen met haar doen."

"En hij heeft zoiets van, oh, oké, nou, ik speel liever Zoë.
Waarom?
Omdat de gameplay beter is.
Omdat ik het leuk vind wat Zoë mag doen."

"Dus uiteindelijk speelde ik Mio.
Ik was gedegradeerd om het hele spel Mio te spelen.
Niet mijn eigen keuze.
Ik denk dat Dominic, mijn broer, meer geïnteresseerd was in Zoë's karakter."

"Maar ik vond het leuk, weet je?
Ik doe dit spel al drie jaar.
Wat is nog eens 13 uur?
En je noemde een moment, nou ja, eerder, dat je duidelijk een achtergrond hebt in film en televisie."

"Als je dat bekijkt en dan ook nog kijkt naar werken in de gamesector, is er misschien iets dat games goed doen dat andere vormen van entertainment kunnen leren?
Of misschien zelfs andersom, iets dat games kunnen leren van film en tv?
Oh, dat is zo'n goede vraag."

"Ik bedoel, misschien, Ik weet niet of dit iets is dat film- en tv-producenten ooit zouden kunnen doen.
kunnen nabootsen.
Maar omdat spellen zo interactief zijn, hun vermogen om hun publiek te bereiken veel groter."

"Het feit dat je discords hebt en Reddit pagina's en community pagina's en AMA's en al deze verschillende gemeenschappen online om gamers de mogelijkheid te geven om met elkaar in contact te komen en zelfs met ons als artiesten, Ik heb veel meer direct contact gehad met spelers van splitfiction dan met publiek van elk ander medium dat ik heb gedaan, misschien met uitzondering van theater."

"Want als je klaar bent met een toneelstuk, sta je bij de artiesteningang en de mensen die naar het toneelstuk kijken die echt waarderen, ze komen naar je toe bij de podiumdeur en ze spreken je aan en ze delen hun mening over het stuk en hoe het hen op verschillende manieren heeft geraakt."

"Mijn Instagram inbox is voornamelijk gesplitste fictie.
Hoeveel ze hebben gewonnen door als Mio te spelen.
Of ze hebben iets over zichzelf geleerd of ze hebben iets geleerd over hun partners, de persoon met wie ze het spel speelden vanwege Mio's verhaallijn."

"Dus ik vraag me af of er een manier is waarop film en tv meer van dit soort verhalen kunnen creëren.
dialoog omdat film en tv bijna hetzelfde is als uitzenden naar een publiek en het publiek neemt het waar.
Wat ik zo leuk vind aan spellen is dat het een constante dialoog is tussen de twee."

"En ik denk dat dat heel spannend zou zijn.
Ik vraag me af hoe we dat in andere kunstvormen kunnen integreren.
Vooral voor spellen als split fiction met die coöperatieve focus waar het dat gemeenschapsbereik stimuleert."

"Uiteraard vindt de show over een paar dagen plaats.
Dat is wanneer we dit opnemen, De BAFTA Games Awards komen eraan.
Dus met dat in het achterhoofd, wat zou het voor jou betekenen als split fiction zou winnen?
Ik denk dat het in aanmerking komt voor vier of vijf prijzen, een award."

"Ik ben al een paar keer in de prijzen gevallen.
Ik bedoel, het is duidelijk, Ik denk dat het Hazelight team elk beetje erkenning verdient dat is gegeven wordt."

"Als gesplitste fictie prijzen zou winnen, Ik denk dat het verdiend zou zijn, maar ik denk hetzelfde voor alle wedstrijden die in aanmerking komen.
Je hebt een aantal ongelooflijke titels dit jaar."

"Ik bedoel, Clear Obscure doet het zo goed in het prijzencircuit en we hoeven niet eens ingaan op waarom.
Wat een verhaal, wat een visie, wat mooi, prachtig spel."

"De prestaties zijn ongelooflijk.
Zoveel wedstrijden.
Maar ik denk waar ik voor zou zeggen, misschien kan ik niet namens het Hazelight team spreken, maar zij hebben hun beloning al gehad."

"Weet je, het kwam uit in die eerste week, Wat we hadden 2 miljoen exemplaren verkocht in de eerste paar dagen, misschien 4 miljoen tegen het einde van de week."

"Ik denk dat Hazelight zojuist 50 miljoen exemplaren heeft verkocht van al hun games over de hele wereld.
hun verschillende werkjaren.
Ze hebben hun beloning gehad.
Ze leven hun droom."

"Ze zijn in hun, je weet wel, chique Scandi interieurontwerpbureau, genieten van al hun bedrijfsonderdelen.
Maar meer dan alles, horen ze de dialoog rond splitfictie en al hun andere spellen online."

"En dat zijn ze, Ze hebben een constante stroom van Twitch streamers en YouTube, YouTube streamers op een groot scherm in hun kantoor.
Dat zijn ze, ze luisteren naar wat de gamers, hoe de gamers op hun werk reageren."

"En dat is al een beloning op zich.
Dus ik, Ik zou het geweldig vinden als gesplitste fictie in de prijzen zou vallen, maar uiteindelijk is de concurrentie zo groot."

"En ik denk, Ik denk dat Hazelight zich daar al heel erg bewust van is, van, van hoe, hoe goed dit spel het heeft gedaan."

"En ik bedoel, weet je, de nominaties, zelfs de awards die ze al gewonnen hebben, de verkoop toont aan dat er een verlangen is naar samenwerking."

"gameplay.
Wat, wat denk je dat dat is, dat dit drijft, dit verlangen van mensen om terug te keren en coöperatieve spellen te blijven spelen zoals dit, vooral lokale co-op?
Nou, iets wat ik geleerd heb, Ben, over gamers en de game-gemeenschap en de industrie, maar ook buiten de industrie van het maken ervan, is dat iedereen, iedereen deze ziekte heeft, wat gamen heet en dat willen ze, iedereen zo snel mogelijk contracteren."

"Weet je, Ik denk dat terwijl andere industrieën of kunstvormen misschien een beetje hogere toetredingsdrempel hebben of een beetje gesloten zijn.
Het moment dat ik deze industrie binnenkwam, heeft iedereen zoiets van, Wil je dit ook doen?
Geweldig."

"Laat me je voorstellen aan deze persoon, deze persoon, die persoon, en gamers zijn hetzelfde.
Co-op spellen zijn de perfecte manier om mensen de bug te laten oplopen."

"Ik bedoel, als het aantal gamers die zoiets hebben van, Het is me gelukt om mijn vriendin te krijgen, mijn vriend, mijn broer, mijn partner, mijn zus, mijn vader, mijn moeder, mijn oma, mijn hond in gamen door ze te laten spelen."

"It takes two with the, mijn, door ze split fiction met mij te laten spelen, met een co-op als deze, moet je echt samenwerken."

"Het brengt mensen samen, wat ook weer tegengesteld is aan hoe onze samenleving op dit moment is.
operationeel, waar we worden uitgenodigd om heel individueel te zijn of, of gewoon een relatie te hebben met onszelf en onze, onze laptop en onze apps en onze sociale media."

"Dus ik denk dat het zoveel verschillende jeukjes krabt, deze vorm van co-op en het werft een nieuwe generatie, gamers.
Nee, Hooi als, of in ieder geval tot nu toe, zijn niet echt de weg ingeslagen van vervolgen."

"Ze gaan graag van het ene IP naar het andere, maar als de gelegenheid zich voordeed, zou je dan ooit terugkeren in de rol van Mew?
Absoluut."

"Daar hou ik van.
Ik bedoel, Nu is er al dat gedoe over een mogelijke splitsing van de fictieproductie...
in Hollywood.
Rechts."

"En natuurlijk zou ik dat graag willen, Ik zou graag mijn pitch aan jou geven, John M Chu, John M Chu is dat er een niveau binnen de splitfictie moet zijn film, wat het videospel is."

"Oh, dat is een geweldig idee.
Ik denk dat Elsie en ik onze rol als Mew en Zoë moeten hernemen in deze alternatief zijverhaal waar als, je weet wel, wie ze ook hebben Sydney Sweeney of, en wie ze ook moeten spelen, wat de andere, ze gaan het zijverhaal in en opeens zijn ze het niet meer."

"Ze zijn ons.
Dat is een fantastisch idee.
Ik denk het wel.
Eigenlijk, weet je wat, Ik zal mijn agent erop zetten."

"Maar, maar, maar ja, Ik zou het geweldig vinden om de rol opnieuw te spelen.
Ik ben ongelooflijk gehecht geraakt aan Mew en, en elke keer als ik materiaal van, van dit karakter, of het nu op een social media feed komt of, of, of ik kijk een aantal van de clips terug naar, om wat materiaal samen te stellen en dan word ik echt dol en sentimenteel."

"En ik, Ik heb eerlijk gezegd het gevoel dat ik, Ik kijk hiernaar, deze persoon waar ik op een bepaalde manier verliefd op ben geworden en erg beschermend over."

"En, en ja, Ik zou het absoluut geweldig vinden, Ik zou dolgraag weer in haar huid kruipen.
En ik hoop dat het niet de laatste keer is dat ik, dat ik op dat ding speel."

"Duimen maar, duimen maar.
Over de film gesproken, eigenlijk, Even heel kort."

"Uiteraard, Ik denk dat er op dit moment nog veel onzeker is wat betreft wat ze ermee doen.
Maar als degene die uiteindelijk Mew wordt, ervan uitgaande dat ze een één-op-één soort directe aanpassingsroute volgen, wat zou, welk advies zou je die persoon geven die, die de rol van Mew op zich moeten nemen?
Laten we hypothetisch aannemen, Jij bent het niet voor deze situatie."

"Wat ik zou zeggen, Dat zou ik zeggen tegen, Ik zou deze acteur echt aanmoedigen en ik weet zeker dat wie ze ook casten ongelooflijk goed zal doen is om weg te leunen van de karikatuur of het stereotype, Oh, stoer, enge vrouw."

"Ik heb een diepe stem en ik, mijn vader is monteur en hij is ziek.
En Mew is in haar kern ongelooflijk kwetsbaar en zacht.
En zoals haar kern is, is gemaakt van smeltende boter en marshmallows en, en zoetigheid."

"En dat, dat innerlijke kind in haar is, is waar deze acteur echt voor moet instaan en prioriteit aan moet geven.
Die stoere buitenkant is slechts een verdedigingsmechanisme en een beschermende buitenkant omhulsel dat zovelen van ons hebben."

"En waar zo velen van ons zich in kunnen vinden.
Maar ik denk dat als je, als je je niet verbindt met dat deel van haar, dat gewoon verlangt naar verbinding, dan heb je Mew niet als personage."

"En ik denk dat je het kunt zien als je, als je het spel speelt of als je naar een van de cutscènes kijkt tegen het einde, zoals je de momenten kunt zien waarop de buitenkant van Mew begint te barsten."

"Door de niet aflatende inspanningen van Zoë.
En ze vangt zichzelf op.
En Mew leert langzaam te vertrouwen dat die versie van haar die net gezien, vastgehouden en geliefd wil worden, de touwtjes in handen mag nemen."

"En het kan betekenen dat ze openstaat om gekwetst en kwetsbaar te zijn in verschillende manieren, maar die kwetsbaarheid is het waard als het betekent dat je kunt verbinden met iemand."

"En ik denk dat dat echt een kernonderdeel van Mew is, dat niet mag worden achtergelaten.
Nou, dan is er nog een laatste vraag voor jou, Kaya.
We weten natuurlijk waar je later deze week zult zijn, omdat het de BAFTA Games Awards zijn, maar verder, verder dan dat, Wat is de volgende stap voor Kaya Chen?
Wat is het volgende voor mij?
Je stelt me een paar gevaarlijke vragen."

"Wat ik zou zeggen is dat ik er een paar heb ingepakt, een paar zeer interessante speelfilms heb afgerond en hopelijk worden die dit jaar of misschien volgend jaar uitkomen.
Ik heb een paar brutale kleine cameo rollen en, en gastrollen in een aantal spannende tv-programma's zoals Apple TV's Silo, dat ook deze zomer zou moeten uitkomen. Maar verder, Ik denk wat, waar ik echt enthousiast over ben is dat ik de interactie tussen met de gameswereld en de gamesgemeenschap. Ik bedoel, Ik ben net terug uit San Francisco waar ik zoveel ontwikkelaars heb ontmoet op de GDC, de Gamers Developers, Gaming Developers Conference en Festival of Gaming."

"Ik heb daar zo veel interessante connecties gemaakt en het heeft me echt enthousiast gemaakt over de toekomst van de industrie en, en te kunnen blijven werken met getalenteerde mensen en getalenteerde studio's zoals Hazelight en elders."

"Dus daar ben ik enthousiast over, en ik ben enthousiast om meer fans te ontmoeten en meer conventies bij te wonen en gedag te zeggen.
Fantastisch. Blijf kijken voor meer van Kaya. En natuurlijk ook, Laten we allemaal passen, Laten we allemaal samenkomen en proberen dit te manifesteren, dit fantastische splitfiction idee om Kaya en Elsie terug te brengen."

"Ik weet het, ik weet het. Ik moet dat opschrijven voordat ik het vergeet.
Dus laten we dat allemaal doen als gemeenschap. En anders, ja, voor meer van Kaya, voor meer van gespleten fictie, je weet waar je het allemaal kunt vinden in je lokale Game Renter regio. En ja, Zoals altijd zien we jullie bij de volgende."