Inloggen
We praten met de andere helft van de vaste waarden van Vox Machina over de verschillen tussen Vox Machina en de Mighty Nein, krijgen Andy Serkis mee aan boord, en bespreken opnieuw enkele van de belangrijkste momenten van de show.
"Jongens, we gaan nu het vierde seizoen in. We zijn, of jullie zijn, al heel lang met deze personages bezig, zowel in de live gestreamde D&D-show als in de animatieserie. Hoe denk je dat je relatie met je personages zich heeft ontwikkeld tijdens die lange reis die... Ik heb eerder met een paar castleden gesproken en zij zeiden dat het echt een geschenk is, want niet iedereen mag zo lang met een bepaald personage meelopen. Hoe heb jij dat geschenk ervaren en hoe heeft het je, denk ik, geholpen om dit personage nog verder te ontwikkelen als je teruggaat om het verhaal opnieuw te vertellen?
Tjonge, op dit moment weet ik het niet. Ik weet niet hoe het met jullie zit. Nee, ik bedoel, ik denk niet eens dat het personages meer zijn op dit moment. We leven al zo lang met ze samen dat ze bijna echte, echte mensen zijn die we kennen. Ik denk dat we allemaal, we allemaal weten hoe de personages praten. En zoals je op het podium kunt zien, gebeurt het soms dat we, als we onze livevoorstellingen spelen, een foutje maken, dat we van personage moeten wisselen en zo. En binnen drie woorden nadat je iemand in een personage hebt horen veranderen, een van de Vox Machina-personages, weet je precies wie ze spelen. En het is alsof je een oude vriend ziet en hoort. Dus ik denk dat onze relatie gewoon is veranderd omdat met de personages, omdat we ze door en door kennen, misschien wel net zo goed of zelfs beter dan sommige van onze echte vrienden."
"Ja, het klopt dat we vaak acteerrollen krijgen en dat je dan een dag, een paar weken, misschien een paar maanden met iets bezig bent. Maar we zijn al met deze personages al zo'n 15 jaar bezig. Dus wat begon als een karikatuur of gewoon een heel oppervlakkige, voor de lol bedoelde rol voor één avond, is nu een van de langstlopende rollen van ons leven. We kennen elkaars stemmen zelfs zo goed dat we de hele tijd in elkaars imitaties vervallen. Het Het voelt echt alsof ze in het echt bestaan en rondlopen, en ze zijn gewoon, ze in de wereld zijn en gewoon bestaan, hoe dan ook."
"En we hebben ze door zoveel aspecten van hun leven mogen zien, weet je, zoals tijdens de verschillende campagnes, de tijdsprongen die hebben plaatsgevonden en we zijn 20 jaar later teruggegaan naar deze personages, 30 jaar later, en ze in verschillende levensfasen te zien. Daardoor krijg je gewoon een compleet van hun leven. En het maakt het zoveel leuker om in dit geval terug te kunnen gaan, terug te keren naar hun jeugdige aanwezigheid en dat weer te mogen zijn."
"Ja, ik word soms wakker en vraag me af hoe het komt dat Percy zijn leven op dit moment veel beter op orde heeft dan ik. Echt, het voelt echt ongepast.
Ja, het is, het is, het is iets geweest waar mensen naar hebben gekeken en er als het ware mee zijn meegegroeid. En in die zin is het bijna vreemd, want de gebeurtenissen staan in zekere zin vast, maar of fans nu helemaal nieuw zijn met de animatieserie of dat ze die al hebben gezien, ze komen terug net zo enthousiast. Wat denk je dat de animatieserie zo spannend maakt voor bestaande fans, dat ze terugkomen ook al weten wat er gaat gebeuren? En sommige dingen zijn niet geweldig, maar sommige zijn echt fantastisch qua personages en sommige dingen zijn, je weet wel, jullie maken behoorlijk zware dingen mee in de series."
"Nou, ze weten het niet precies. Ik denk dat ze in het begin weten dat ze niet helemaal weten wat er gaat gebeuren, omdat we ze graag verrassen. Ja, ja. Maar tragedie voelt goed. Er is een reden waarom het, het was, het was, er was tragedie en komedie waar de, ze waren het begin van, je weet wel, het Engelse sprekende theater, waarin we pijn deelden, is fenomenaal."
"Ze opbouwen om ze vervolgens weer neer te halen en dan weer op te bouwen.
En ik denk dat iets wat daar een beetje uit voortvloeit, is dat in de oorspronkelijke campagne eigenlijk alleen Matt is die weet wat er allemaal gaat gebeuren. En zelfs dan wist hij niet alles, want jullie op verschillende manieren kunnen reageren en dat soort dingen. Hoe draagt de context, denk ik, van het weten wanneer je belangrijke scènes opnieuw doet en dat soort dingen, voegt dat iets toe aan je optreden? Je bekijkt het dan op een andere manier. Probeer je dan misschien iets anders te doen met het personage?
Nou, het spelen aan tafel voor de lange campagne was als de beste repetitie of schrijfkamer in de geschiedenis."
"Klopt. We hadden de vrijheid om enorme risico’s te nemen, omdat het gewoon een spel is.
En soms val je op je gezicht, maar soms, weet je wel, sla je een homerun of gebeurt er iets absoluut magisch aan tafel.
We wisten niet waar we heen gingen of wat we aan het doen waren."
"En soms waren er afleveringen waarin we gingen winkelen.
Maar met de animatieserie kunnen we terugkijken op die lange, kronkelige weg en de pareltjes eruit halen die het belangrijkst waren tijdens die reis en alles terugbrengen tot een adembenemend geslaagde, gestroomlijnde versie van het verhaal."
"Het is dus een soort ‘best of’ van de momenten.
Ja, we kunnen kijken naar de momenten waarop we afweken en naar andere plekken gingen, en zo de meest gestroomlijnde weg vinden om op dezelfde plek uit te komen en het soms nog betekenisvoller te maken omdat we tussendoor sterkere, intieme momenten te zien krijgen."
"Ja, ik denk dat iedereen in het leven wel eens dat gevoel heeft van, oh, had ik dit maar gezegd.
Dat zou echt gaaf zijn geweest.
Nou, nu kunnen we dat doen."
"We kunnen teruggaan en zeggen: ja, ik heb het echt gezegd.
Dat is wat ik zei.
Ik heb precies dat gezegd.
En het was geweldig."
"Je kunt je ruzies onder de douche gewoon uit de losse pols doen.
Ja. Ja. Ja.
Zijn er dingen, zijn er momenten die je graag had willen zien, gewoon puur, je weet wel, misschien had je graag een aflevering gehad die puur over winkelen ging of zoiets uit de oorspronkelijke campagne?
Ik vond de kroegentocht-aflevering die we uit de oorspronkelijke campagne hebben gehaald geweldig, maar ik denk dat die niet goed zou zijn overgekomen, omdat die echt draaide om hoe gefrustreerd Matt Mercer was omdat hij een heleboel kroegen moest bedenken, en dat was eigenlijk het enige wat ik wilde zien: hem langzaam een heleboel namen voor kroegen zien bedenken."
"Ik zou niet boos zijn geweest als... sorry, Telsa.
Nee, ga je gang. Ga je gang.
Ik zou niet boos zijn geweest als Vox Machina zich even als koeien had moeten vermommen."
"Dat is waar.
Ik snap wel waarom het er niet in zit, maar ik had het niet erg gevonden als het er wel in had gezeten.
Hmm. Ja, ik had het leuk gevonden om Keyleth echt in een goudvis te zien veranderen."
"Maar nogmaals, bepaalde momenten komen niet op dezelfde manier over.
Dus ja, ja, dat zou ik wel gedaan hebben.
Ik bedoel, vooral dit seizoen zou ik dat gedaan hebben.
Nou, ik wil het niet verklappen, maar er is een scène met Terry en overgeven."
"Ik wou dat we er een plekje voor hadden kunnen vinden het haalt de montage misschien niet.
Nou, we wachten het wel af.
Mensen zullen het moeten afwachten, denk ik."
"En er is onlangs ook aangekondigd dat niet alleen, weet je, we weten dat we later nog meer Vox Machina krijgen, maar we krijgen ook meer Mighty Nein, geloof ik, dat is vrij recent aangekondigd.
Wat vind je ervan?
Waarom kijk je ernaar uit om terug te keren naar de wereld van Mighty Nein versus Vox Machina?
En hoe vullen ze elkaar eigenlijk aan?
Nou, ik vind dat echt een goede vraag."
"Vox Machina.
En hoe vullen ze elkaar aan, denk ik, als je hierop terugkomt?
Het is een heel andere groep mensen.
Zo anders."
"Persoonlijk vind ik het leuk om een idioot te zijn.
Het is zo leuk om geen filter te hebben.
Het heeft eigenlijk wel heel veel filter.
Ze denkt na over alles wat ze gaat zeggen, maar het is leuk om een personage te hebben dat dat helemaal niet doet."
"Ik vind het geweldig dat The Mighty Nein er zoveel van heeft.
Het is niet helemaal, maar het heeft veel van een spionagethriller in zich, en ik vind het heerlijk om in dat genre te zitten.
Ja, het is kleinschaliger."
"De wereld is kleiner, en ik vind het leuk om in zo’n kleinere ruimte te zitten in plaats van, je weet wel, tegen draken vechten en, je weet wel, avatars van goden zijn en al die grote dingen doen.
Ik vind het fijn om gewoon op de grond te blijven voor het grootste deel."
"Ja, ik bedoel, het is zoals je zegt, ook al is de wereld klein, het voelt nog steeds heel indrukwekkend.
En jullie hebben hiermee zo’n grote impact gemaakt dat we de hele tijd grote gaststerren zien langskomen."
"Wayne Brady, ik heb hem eerder vandaag gesproken.
Heerlijke, geweldige kerel.
Maar je hebt onlangs ook Andy Serkis aangekondigd.
Hoe is dat zo gekomen?
We gaan niets verklappen over welke rol hij speelt of zo."
"Maar hoe is het precies gekomen dat je hem hebt weten te strikken?
Tjonge, tjonge, we hebben het hem gewoon gevraagd en hij deed het.
Ik kan niet geloven dat je ja hebt gezegd.
We ronden het af. Ja."
"We hadden een lange lijst met acteurs die we voor de rol overwogen, en hij stond bovenaan.
Dus we beginnen altijd bij nummer één en werken zo naar beneden.
En we zijn met hem begonnen, hebben een geweldig gesprek gehad met zijn agentschap en stuurden hem scripts, stuurden hem fragmenten uit de serie."
"En hij kwam terug en zei dat ze zeiden dat hij het geweldig vond.
Hij is dol op de serie.
Hij is dol op de wereld.
En er is één ding dat echt geweldig is aan Andy Serkis, en dat is dat hij wereldopbouw begrijpt."
"Hij begrijpt dat dit niet zomaar een eenmalige serie is.
Het is niet zomaar een eendagsvlieg.
Dit speelt zich af in een universum en een fandom waar mensen echt om geven en waar de makers echt om geven."
"En ik denk dat datgene waar hij het meest op reageerde, was dat hij deel ging uitmaken van een andere wereld.
Hij maakt deel uit van Planet of the Apes en Lord of the Rings en Star Wars en al die geweldige universums.
En nu maakt hij deel uit van de wereld van Exandria."
"Het is ongelooflijk.
En hij regisseert ook.
Ik bedoel, we kennen hem natuurlijk allemaal van zijn iconische rollen, maar hij is net zo'n verhalenverteller als wij."
"Dus we passen er prima bij.
Dan is er nog één korte, misschien wel laatste vraag, nu we naar seizoen vijf van Vox Machina gaan, weten we dat dat de afsluiting zal zijn van de climax van het epische hoofdverhaal."
"Maar we weten ook dat jullie in de toekomst losstaande afleveringen en dat soort dingen hebben gedaan.
Zijn er op dit moment plannen?
Of zouden jullie misschien dingen willen maken zoals speciale afleveringen en terugkeer?
Absoluut."
"Ik wil meer Darrington Brigade, op welke manier dan ook.
Dat kan ik regelen.
Een volledige spin-off.
We hadden een momentje van een kerstspecial van 30 seconden helemaal aan het begin van dit alles, dat we een kerstspecial zouden moeten doen."
"En toen leerden we hoe het maken van shows werkt en dachten we: nee, misschien toch niet.
Ik bedoel, we hebben het er al eerder over gehad, maar ik denk, weet je, dat Calamity een fenomenaal verhaal zou zijn om te laten zien.
En het staat op zichzelf, maar er zit ook zoveel achter."
"Het is een prachtig stukje storytelling. Ja.
Perfect. Dus ik krijg te horen, ja, we zijn klaar.
Heel erg bedankt voor jullie tijd, jongens.
Het was me een genoegen. Bedankt, Alex."
