Warhammer 40,000: Rites of War - Houdt het stand?

Vorige week, in deze serie artikelen over de Warhammer Classics, zijn we eigenlijk niet ver terug in de tijd gegaan, maar hebben we het bordspel uit 2013 bekeken dat is omgevormd tot een digitale ervaring die Space Hulk is. Deze keer draaien we echt de klok terug, naar een spel dat slechts drie weken na mijn geboorte uitkwam. We zijn opnieuw gedoken in Warhammer 40,000: Rites of War, het strategiespel van DreamForge dat in 1999 werd uitgebracht.

1999 was een totaal andere tijd voor games en voor Warhammer, en dat is makkelijk te zien als je kijkt naar de verouderde visuals en modellen van Warhammer 40,000: Rites of War. Het spel is een top-down, turn-based strategiespel gebaseerd op de Panzer General 2-engine. Je speelt als de Eldar of Aeldari zoals ze tegenwoordig bekend staan, waarbij je het sterrenstelsel verdedigt tegen de bio-engineered Tyranids en hun Hive Fleet. Als je van je moderne Warhammer 40.000 houdt, lijkt het misschien wat vreemd dat we een spelpremisse hebben waarin de Imperials of mensen niet worden genoemd. Maak je geen zorgen, ze verschijnen wel in de campagne als de Eldar die samenwerken met de mensheid om het grotere kwaad van de Tyranids te bestrijden, maar toch zou je niet verwachten dat Xenos tegenwoordig de hoofdpersonen zijn van een spel als dit.

Het maakt Warhammer 40,000: Rites of War enigszins vergelijkbaar met Warhammer 40,000: Fire Warrior. Het is uniek voor zijn tijd doordat het de mensheid niet alleen als de hoofdrol in de setting ziet. Of je nu een diehard Space Marine-fan bent of niet, het is altijd fijn om hier en daar een ander perspectief te zien, en Warhammer 40,000: Rites of War biedt dat. Het helpt ook dat er mooie cinematics in de campagne zitten, waardoor je vergeet hoe oud het spel dat je speelt is.

Voor het Warhammer Classics-label is Warhammer 40,000: Rites of War grotendeels onaangeroerd gebleven. Het is compatibel met moderne machines, wat betekent dat het speelbaar is, maar of het het volhoudt is een heel andere vraag. De visuals van het spel zijn verouderd, daar valt niet omheen. De beweging van de modellen is traag en wat haperend, maar laat je echt terugkeren naar hoe gamen was eind jaren 90. Om eerlijk te zijn lijkt het spel zelfs tegen de tijd dat het uitkwam wat verouderd, maar er zit een ouderwetse charme in als je speelt die je heel makkelijk kunt waarderen.

Warhammer 40,000: Rites of War laat je het gordijn wat opheffen voor een lang vergeten tijd. De sprites, zelfs als ze gedateerd zijn, zijn goed vervaardigd, en sommige lijken zelfs op de modellen die je tegenwoordig kunt verzamelen (wat misschien wat belastend is omdat GW tot voor kort nauwelijks de Aeldari-reeks heeft bijgewerkt). De missies zijn gevarieerd en erg leuk, waardoor fans van tactische ervaringen zichzelf kunnen testen in allerlei scenario's en omgevingen. Ik heb niet veel hex-grid tactische spellen gespeeld, en gezien de leeftijd van Warhammer 40,000: Rites of War, verwachtte ik een behoorlijk strenge behandeling te krijgen. Toen ik het wel probeerde, merkte ik echter dat het spel verrassend soepel was voor nieuwe spelers. Het zal later in tempo versnellen, en je kunt niet-campagnegevechten hebben die je naar eigen inzicht kunt opzetten, maar het is niet zo meedogenloos als sommige andere tactische spellen uit dezelfde periode.

Toch voelt Warhammer 40,000: Rites of War tegenwoordig als een spel voor een vrij specifiek publiek. Je kunt de leeftijd van het spel niet negeren, dus je moet iemand zijn die een oudere look waardeert om het meeste uit je ervaring te halen. Ook lijkt het erop dat het spel alleen zal aanspreken, tenzij je al een nostalgische band hebt met Warhammer 40,000: Rites of War, als je al een Warhammer 40,000-fan bent en een zwak hebt voor de Aeldari. Het zou geweldig zijn om te zien dat de andere "goede" facties in het universum de Space Marine II-behandeling krijgen. Maar tot die tijd zullen we het maar moeten doen met de oude lekkernijen.