Nederlands
Gamereactor
reviews
Wrath: Aeon of Ruin

Wrath: Aeon of Ruin

Marcus is in de gepixelde duisternis gedoken en heeft de volgelingen van het kwaad vermoord in de spirituele opvolger van Quake.

HQ

Het is een lange reis geweest voor Wrath: Aeon of Ruin, de laatste in een schijnbaar eindeloze stroom van retro-geurende first-person shooters. Een duister, bloederig verhaal dat je uitnodigt naar een ver land van kwaad en gotische architectuur. Kortom, als je enkele van de meer prominente titels van het genre hebt gezien of gespeeld, zoals Dusk, Hrot of Cultic, zal veel van Aeon vertrouwd aanvoelen.

Bruut en uitdagend met een hele stoet heerlijk onheilige wezens, klaar om de ruige kant van je jachtgeweer te proeven. Want laten we eerlijk zijn, er is geen betere maatstaf dan het gevoel van misschien wel de meest klassieke wapens. Het wapen dat in zijn eentje zoveel van de game-ervaring kan maken of breken. Iets waar ik ook gelukkig kan melden dat Wrath daar heel goed in slaagt.

Wrath: Aeon of Ruin

Want van de bijna ontelbare hoeveelheden boomer-shooters die ik de afgelopen jaren heb mogen testen, zijn er maar weinigen erin geslaagd om dat klassieke Quake-gevoel op dezelfde manier vast te leggen als Wrath. Alle wapens, niet in de laatste plaats het eerder genoemde jachtgeweer, hebben een enorm bevredigend gevoel met de mogelijkheid om je tegenstander in een mum van tijd te verpulveren in een fontein van lichaamsvloeistoffen en ledematen.

Dit is een ad:

Het is duidelijk dat ontwikkelaar KillPixel veel tijd heeft gestoken in het arsenaal dat je personage, The Outlander, tot zijn beschikking heeft terwijl hij korte metten maakt met de hedonistische bevolking van het donkere, stervende land. Dat is ook de grootste kracht van Wrath: Aeon of Ruin. Het is creatief en nostalgisch zonder wanhopig of gekunsteld aan te voelen, en het waanzinnige arsenaal aan dodelijke gereedschappen is een genot om mee om te gaan.

Wrath: Aeon of Ruin

Alles, van een machinegeweer dat tanden uitsteekt tot een grote knuppel die vijandelijke zielen absorbeert. Er valt hier veel te ontdekken en elk wapen, of het nu bedoeld is voor melee- of afstandsgevechten, heeft secundaire effecten waarmee je kunt spelen. En dat is maar goed ook, want zoals hierboven vermeld, kan Wrath behoorlijk straffend zijn in zijn moeilijkheidsgraad, met vijanden die je van alle kanten aanvallen.

Het is in veel opzichten het vervolg op de aardbeving die we nooit hebben gekregen. Met nog grotere en complexere omgevingen die erin slagen om verkenning in evenwicht te brengen met dat mooie gevoel van momentum waar de onsterfelijke klassieker van ID Software bekend om stond. Omdat de erfenis van Quake iets is dat duidelijk elk stukje Wrath doordringt, en het is een game die zich nooit, maar dan ook nooit verontschuldigt voor wat het is. Brutaal.

Dit is een ad:
Wrath: Aeon of Ruin

Want als er één ding is dat Wrath: Aeon of Ruin niet doet, dan is het wel je hand vasthouden, in voor- en tegenspoed. Uitdagingen zijn nooit een slechte zaak, maar de uitgestrekte levels in combinatie met de overweldigende duisternis en soms repetitieve texturen kunnen veel frustratie veroorzaken, en verdwalen is gemakkelijk als je niet oplettend bent.

Evenzo zou Wrath baat hebben gehad bij wat meer variatie tussen de vijanden, vooral als je bedenkt hoeveel van hen je soms moet confronteren. En het valt op dat de game veel tijd heeft doorgebracht in early access, niet in de laatste plaats in de eerdere levels die naar mijn mening niet aan dezelfde standaard voldoen in vergelijking met wat later wordt aangeboden.

Wrath: Aeon of Ruin

Maar ondanks de kleine gebreken is Wrath: Aeon of Ruin nog steeds een ongelooflijk solide start voor KillPixel, en na een paar patches zal het zeker nog meer bloeien. Want als je uitzonderlijke hoeveelheden geweld, onheilspellende duisternis en de ouderwetse meedogenloze gameplay die Quake vertegenwoordigt waardeert, dan zal Wrath: Aeon of Ruin je als gegoten zitten.

07 Gamereactor Netherlands
7 / 10
+
Fantastisch gevoel in de wapens, gewelddadig en uitdagend
-
Soms frustrerend en ongelijk.
overall score
Is onze netwerkscore. Wat is die van jou? Netwerkscore is een gemiddelde van de cijfers uit alle landen